ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರದ್ವಾಜನೆಂಬ ಹಿಂದುತ್ವದ ಹೊಸ ಮುಖದ ಉದಯ

ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರದ್ವಾಜ್‌ನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ಹಿಂದುತ್ವ ಸಕ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗೆ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಹೇಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡಿ, ಮಾನ್ಯತೆ ಒದಗಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

– ಅಪೂರ್ವಾನಂದ್

ದೆಹಲಿಯ ಪಾರ್ಲಿಮೆಂಟ್ ಸ್ಟ್ರೀಟ್ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯ ಹೊರಗೆ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 5ರಂದು ಹಿಂದುತ್ವ ಪ್ರಭಾವಿ ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರದ್ವಾಜ್‌ನ ಬೆಂಬಲಿಗರು ಭಿತ್ತಿಪತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದರು. ಸಿಜೆಪಿ ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರ ನಿಶು ಆಜಾದ್ ಅವರ ತಂದೆ ಸಂಜಯ್ ಆಜಾದ್ ಅವರ ಮೇಲಿನ ಹಲ್ಲೆ ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಆತನನ್ನು ವಶಕ್ಕೆ ಪಡೆದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಯಿತು.

ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರದ್ವಾಜ್ ಇಂದು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿರುವ ಹೆಸರುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಚರ್ಚಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ಹಿಂದೂ ಹೆಸರು, ಅಥವಾ ನೀವು ಬಯಸಿದರೆ, ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿರುವ ‘ಮೇಲ್ಜಾತಿ ಹಿಂದೂ’ ಹೆಸರು. ಇದು ಇಂದಿನ ನಮ್ಮ ದೇಶ, ಈ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಈ ‘ಜಾತಿ ಗುಂಪಿನ’ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡುತ್ತದೆ—ಏಕೆಂದರೆ ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರದ್ವಾಜ್ ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯ ಹಾಗೂ ಪ್ರಾತಿನಿಧಿಕ ಮುಖಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಆದರೆ ವಿಷಯ ಇಷ್ಟಕ್ಕೇ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಭಾರತದ ಇಂದಿನ ಆಡಳಿತ ಯಂತ್ರವು ತನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ನಂಬಿಕಸ್ಥ ಮಿತ್ರ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವ, ಜನಸಾಮಾನ್ಯರೊಳಗಿಂದ ತನ್ನ ಬೆಂಬಲಿಗನನ್ನಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವರ್ಗದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಆತ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅತ್ಯಂತ ಆತಂಕಕಾರಿ ವಿಷಯವೆಂದರೆ, ಸರಕಾರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಆತನಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತುಹೋಗಿರುವುದು.

“ದೆಹಲಿ ಪೊಲೀಸರೇ, ನಿಮ್ಮ ಲಾಠಿ ಬೀಸಿ; ನಾವು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗಿದ್ದೇವೆ” ಎಂಬ ಆ ಘೋಷಣೆ ನಿಮಗೆ ನೆನಪಿದೆಯೇ? 2020ರಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸರ ಹಿಂಸಾಚಾರವು ಮುಸ್ಲಿಮರ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರಯೋಗವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರದ್ವಾಜ್‌ನಂತಹ ಹಿಂದೂ ಯುವಕರು ಈ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದರು. ದೆಹಲಿ ಪೊಲೀಸರು ಎಂದಿಗೂ ಈ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಖಂಡಿಸಲಿಲ್ಲ. ಈ ಪುಂಡರ ಪರವಾಗಿ ನಾವು ಲಾಠಿ ಬೀಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದೂ ಎಂದಿಗೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ತಾವು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಜನರಿಂದ ಸಿಗುತ್ತಿರುವ ಸಮ್ಮತಿ ಅಥವಾ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಎಂದು ಅವರು ಇಂತಹ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರಬಹುದು. ಪೊಲೀಸರ ಹಿಂಸಾಚಾರವನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಒಂದು ವರ್ಗವು ಶ್ಲಾಘಿಸುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ಪರವಾಗಿಯೇ ಈ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಬೆಂಬಲ ಸೂಚಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಬಗೆಗಿನ ಅವರ ಧೋರಣೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಠಿಣವಾಯಿತು.

ಪೊಲೀಸರು ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರದ್ವಾಜ್‌ನಂತಹ ಲಾಠಿ ಹಿಡಿದ ಹಿಂದೂಗಳ ನಡುವಿನ ಈ ಮೈತ್ರಿ 2020ರ ಜನವರಿ 5ರಂದು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸಿತು. ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ (ಜೆಎನ್‌ಯು) ಆವರಣದೊಳಗೆ ಪುಂಡರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರ ಮೇಲೆ ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ದಾಳಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಪೊಲೀಸರು ಮೂಕಪ್ರೇಕ್ಷಕರಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೃಶ್ಯವೂ ವಿಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ಪೊಲೀಸರ ಕಣ್ಮುಂದೆಯೇ ಆವರಣದೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿದ ಆ ಪುಂಡರು ನಿರಾತಂಕವಾಗಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕರ ಮೇಲೆ ಲಾಠಿ ಪ್ರಹಾರ ನಡೆಸಿದರು. ಅವರನ್ನು ತಡೆಯಲು ಪೊಲೀಸರು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು.

ತಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಮುಗಿದ ನಂತರ, ದಾಳಿಕೋರರು ಹೊರಬಂದು ಪೊಲೀಸರ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ನಿಂತುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅವರ ಮುಖಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೂ, ಆರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೂ ದೆಹಲಿ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಬಂಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಅವರನ್ನು ಬಂಧಿಸುವ ಯಾವ ಆಸಕ್ತಿಯೂ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಆ ಪುಂಡರು ಮಾಡಿದ್ದು ತಪ್ಪೇನಲ್ಲ ಎಂದೇ ಪೊಲೀಸರು ಭಾವಿಸಿದಂತಿದೆ.

ಆ ಬಳಿಕ ಪೊಲೀಸರು ಬೀಸುತ್ತಿದ್ದ ಅದೇ ಲಾಠಿ ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರದ್ವಾಜ್‌ನ ಕೈಗೆ ಬಂದು ಸೇರಿತು. ಪೊಲೀಸರ ಬೂಟುಗಳೂ ಆತನ ಕಾಲಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ಕಂಡವು. ಈಗ ಆತ ಪೊಲೀಸರ ಪರವಾಗಿ ಲಾಠಿ ಬೀಸತೊಡಗಿದ್ದ. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಆತನ ಗುರಿ ಮುಸ್ಲಿಮರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಸರಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಯುವಜನರ ವಿರುದ್ಧ ಆತ ಅದನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರದ್ವಾಜ್ ಸರಕಾರ ಮತ್ತು ಅದರ ನಾಯಕ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ಪರವಾಗಿ ಸರಕಾರದ ವಿರೋಧಿಗಳ ಮೇಲೆ ಲಾಠಿ ಬೀಸುತ್ತಿದ್ದ.

ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರದ್ವಾಜ್‌ನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ತಾನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡುವ ಯಾವುದೇ ಅಗತ್ಯ ಆತನಿಗೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಆತ ಬಿಜೆಪಿ ಸರಕಾರದ ಆಪ್ತ ಯುವಕರ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವನಾಗಿದ್ದ. ಬಿಜೆಪಿಯ ಹಿರಿಯ ನಾಯಕರೊಂದಿಗೆ ಆತ ಇರುವ ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗಳು ಲಭ್ಯವಿವೆ. ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ತಾವು ತಿಳಿದಿರಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆ ನಾಯಕರು ವಾದಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಭಾರದ್ವಾಜ್ ಕೇವಲ ಒಂದು ಫೋಟೋಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ: ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ಪ್ರಮಾಣವಚನ ಸಮಾರಂಭಕ್ಕೆ ಆತನಿಗೆ ಆಹ್ವಾನ ಬಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ರಕ್ಷಣಾ ಸಚಿವಾಲಯದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೂ ಆತನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಇದರರ್ಥ ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರದ್ವಾಜ್ ಭಾರತದ ಸರಕಾರಿ ಆಡಳಿತ ಯಂತ್ರದೊಳಗೆ ತನ್ನ ಕಾಲೂರಲು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದ.

ಭಾರದ್ವಾಜ್ ಟಿವಿ ಚರ್ಚೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿರುವ ಹಲವು ವಿಡಿಯೋಗಳು ಹೊರಬಂದಿವೆ. ಇದರರ್ಥ ಆತ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ತಲೆತಿರುಕನಲ್ಲ. ಒಂದು ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಸಹಜ ವಕ್ತಾರನಂತೆಯೇ ಆತನನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ಹಿಂದುತ್ವ ಸರಕಾರದೊಳಗೆ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನಮಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರದ್ವಾಜ್‌ಗೆ ಎಷ್ಟು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವಿತ್ತೆಂದರೆ, ತಾನು ಹಿಂಸಾಚಾರ ಎಸಗಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಕೊಲೆಯೂ ಆಗಬಹುದಿತ್ತು ಎಂದು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಆತ ಹಿಂಜರಿಯಲಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಗಂಭೀರ ತಪ್ಪೊಪ್ಪಿಗೆಯ ನಂತರವೂ ಆತನನ್ನು ಬಂಧಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಆತನನ್ನು ಬಂಧಿಸದೇ ಇರುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ತಾನು ಪೊಲೀಸರ ವಶದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯವನ್ನೂ ಕಳೆಯಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆತ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ, ಜೊತೆಗೆ ತನ್ನ ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಕಾರಣರಾದ ನಾಯಕರಾದ ಕಪಿಲ್ ಮಿಶ್ರಾ, ಚಿರಾಗ್ ಪಾಸ್ವಾನ್ ಮತ್ತು ಸ್ವತಃ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ಹೆಸರನ್ನೂ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಘಟನೆಯ ಕುರಿತು ದೆಹಲಿ ಪೊಲೀಸರು ನೀಡಿದ ವಿವರಣೆಗಳು ಆತನ ಹೇಳಿಕೆಗೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದ್ದವು: ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಪಂಗಡಗಳ (ದೌರ್ಜನ್ಯ ತಡೆ) ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸುವ ಮುನ್ನ, ಉಕ್ಕಿನ ಕಡಗದಿಂದ ತಗುಲಿದ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಗಾಯಗಳಿವು ಎಂದು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ವಿವರಣೆ ನೀಡಿದ್ದರು.

ಆತ ಕೇವಲ ಚಿರಾಗ್ ಪಾಸ್ವಾನ್ ಮತ್ತು ಕಪಿಲ್ ಮಿಶ್ರಾರ ಮನುಷ್ಯ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಯಾವುದೇ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪಾಸು ಮಾಡದೆಯೇ ಆ ಸವಲತ್ತನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿರುವ, ಪೊಲೀಸರ ಮನುಷ್ಯನೂ ಹೌದು.

ಚಿರಾಗ್ ಪಾಸ್ವಾನ್ ತಕ್ಷಣವೇ ಆತನಿಂದ ಅಂತರ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು, ಏಕೆಂದರೆ ಭಾರದ್ವಾಜ್ ಹಲ್ಲೆ ನಡೆಸಿದ್ದು ದಲಿತರ ಮೇಲೆ. ಒಬ್ಬ ದಲಿತ ವಿರೋಧಿ ಗೂಂಡಾ ತನ್ನ ಆಪ್ತ ಎಂದು ದಲಿತರು ಭಾವಿಸಿದರೆ ಅದು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ತಮಗೆ ಹಿನ್ನಡೆಯಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಆತಂಕ ಚಿರಾಗ್‌ಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇದುವರೆಗೂ ಕಪಿಲ್ ಮಿಶ್ರಾ ಆಗಲಿ, ಮನೋಜ್ ತಿವಾರಿ ಆಗಲಿ ಅಥವಾ ಬಿಜೆಪಿಯಾಗಲಿ ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರದ್ವಾಜ್‌ನಿಂದ ಅಂತರ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಣ್ಣ ವಿಷಯಕ್ಕೂ ತಕ್ಷಣವೇ ಟ್ವೀಟ್ ಮಾಡುವ ಪಕ್ಷವೊಂದು ಭಾರದ್ವಾಜ್‌ನ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಖಂಡಿಸಿಲ್ಲ. ಇಡೀ ದೇಶದಲ್ಲೇ ಚರ್ಚೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಈ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಆ ಪಕ್ಷ ಮೌನ ವಹಿಸಿದೆ. ಈ ಮೌನವೇ ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರದ್ವಾಜ್‌ಗೆ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ಪರೋಕ್ಷ ಬೆಂಬಲವಾಗಿದೆ.

ಒಂದು ವೇಳೆ ಎಂದಾದರೂ ಬಿಜೆಪಿಯು ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರದ್ವಾಜ್‌ನನ್ನು ಟೀಕಿಸಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಎದುರಾದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಅರ್ಥವಿರುತ್ತದೆ: ಆ ರೀತಿ ಮಾಡಲು ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಹಿಂದುತ್ವದ ವಿರೋಧಿಗಳು ಅಷ್ಟು ಪ್ರಬಲವಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ ಪಕ್ಷವು ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಮಣಿಯಬೇಕಾಯಿತು. ಇದರ ಒಳಾರ್ಥವೇನೆಂದರೆ, ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರದ್ವಾಜ್ ತುಳಿದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ತಪ್ಪೇನೂ ಇಲ್ಲ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಆತನಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು. ಬಿಜೆಪಿಯು ಸಂಪೂರ್ಣ ಮತ್ತು ಅಡೆತಡೆಗಳಿಲ್ಲದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಾಗ ಮತ್ತು ಅದರ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಅಡೆತಡೆಗಳಾದ ‘ದಿಮಾಗಿ ನಕ್ಸಲರನ್ನು’ ಕಿತ್ತೊಗೆದಾಗ ಮಾತ್ರ ಇದು ಸಾಧ್ಯ. ಆಗ ಬಿಜೆಪಿಯ ನಿಜವಾದ ಮಿತ್ರರಾದ ಸ್ವತಂತ್ರರಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಭಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಪವಾದವೇನಲ್ಲ

ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರದ್ವಾಜ್ ಒಬ್ಬನೇ ಇದಕ್ಕೆ ಅಪವಾದವಲ್ಲ ಎಂದು ಪತ್ರಕರ್ತರು ಬೆಟ್ಟು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆತನಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ದಕ್ಷ್ ಚೌಧರಿ, ಪಿಂಕಿ ಚೌಧರಿ ಮತ್ತು ಮೋನು ಮಾನೆಸರ್ ಅವರಂತಹ ಪುಂಡರು ತಮ್ಮ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ತಾವೇ ವಿಡಿಯೋ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಹಿಂಸಾಚಾರ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಗುರಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಮುಸ್ಲಿಮರು ಅಥವಾ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರು, ಮತ್ತು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬಿಜೆಪಿ ಹಾಗೂ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರು ‘ಅರ್ಬನ್ ನಕ್ಸಲರು’ ಅಥವಾ ‘ದಿಮಾಗಿ ನಕ್ಸಲರು’ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಹಿಂದೂಗಳೇ ಆಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಪುಂಡರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ‘ಮೇಲ್ಜಾತಿ’ ಹಿಂದೂಗಳು. ಇವರ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವೇ ಬೇರೆ ಮಟ್ಟದ್ದು, ಏಕೆಂದರೆ ದಲಿತರನ್ನು ನಿಂದಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರ ಮೇಲೆ ಹಿಂಸೆ ಎಸಗಲು ಇವರಿಗೆ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದಲೇ ಪರವಾನಗಿ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರ ಹಕ್ಕು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಸಂವಿಧಾನವೀಗ ಅಪರಾಧವೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಇಂದು ‘ಮೇಲ್ಜಾತಿ’ ಹಿಂದೂಗಳ ಹೊಸ ತಲೆಮಾರೊಂದು ಹಿಂಸಾಚಾರ ನಡೆಸುವ ತಮ್ಮ ಈ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಹಕ್ಕನ್ನು ಮರಳಿ ನೀಡುವಂತೆ ಆಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಇದು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಅನುಕೂಲಕರ ಮತ್ತು ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರದ್ವಾಜ್‌ನಂತಹ ಪುಂಡರು ಹಾಜರಿದ್ದ ಜಂತರ್ ಮಂತರ್‌ನ ಮೀಸಲಾತಿ ವಿರೋಧಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಆ ಪಕ್ಷ ಬಾಯಿಯೇ ತೆರೆದಿಲ್ಲ.

ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರದ್ವಾಜ್ ನಡುವಿನ ಈ ಮೈತ್ರಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಅಪಾಯಕಾರಿ, ಆದರೆ ಇದು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವೇನಲ್ಲ. ಭಾರತಕ್ಕೆ ನಿಜವಾದ ಅಪಾಯವಿರುವುದು ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರದ್ವಾಜ್ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನಡುವಿನ ಮೈತ್ರಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರದ್ವಾಜ್‌ನಂತಹ ಪುಂಡರೊಂದಿಗೆ ಸರಕಾರವೇ ಮೈತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವುದು ನಮಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಕಾರಿ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ.

ಅಪೂರ್ವಾನಂದ್ ಅವರು ದೆಹಲಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿದ್ದು, ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಿಮರ್ಶೆಯನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಈ ಲೇಖನ ಫ್ರಂಟ್‌ ಲೈನ್‌ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿತ್ತು.