ಕರ್ನಾಟಕದ ‘ಬಿಗ್’ ದುರಂತ: ನಕಲಿ ಹೀರೋಗಿರಿಯ ಮೆರವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ಸಾಧಕರ ಅನಾಥ ಪ್ರಜ್ಞೆ!

“..ನಾವು “ರೀಲ್” ಹೀರೋಗಳನ್ನು ಮೆರೆಸುವುದರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಮಗ್ನರಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂದರೆ, “ರಿಯಲ್” ಹೀರೋಗಳು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಮುಂದೆಯೇ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ದೇಶದ ನೈತಿಕತೆಯ ಮೇಲೆ, ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಏಟು..” ಲೇಖಕರಾದ ವಿ.ಆ‌ರ್.ಕಾರ್ಪೆಂಟರ್ ಅವರ ವಿಮರ್ಶೆಯಲ್ಲಿ.. ತಪ್ಪದೇ ಓದಿ

ಕರ್ನಾಟಕ ಇಂದು ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಸಂಕಟದ ಎದುರು ನಿಂತಿದೆ. ಕುವೆಂಪು, ಕಾರಂತರು, ಮತ್ತು ಬೇಂದ್ರೆಯವರು ಕಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಸಿದ ನಾಡು ಇದು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಂಕೋಚವಾಗುವಂತಹ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಹೀರೋ’ ಯಾರು ಮತ್ತು ‘ಹೀರೋಯಿಸಂ’ ಅಂದರೆ ಏನು ಎಂಬ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳೇ ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಒಂದೆಡೆ, ಮನರಂಜನೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಒಂದು ರಿಯಾಲಿಟಿ ಶೋ ವಿಜೇತನ ಕಾರಿನ ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಕಾನೂನು ಪಾಲಕರು ಅಸಹಾಯಕರಾಗಿ ಓಡುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಶಿಖರ ಏರಿದ ಕನ್ನಡತಿಯೊಬ್ಬರು ಎಲೆಮರೆಯ ಕಾಯಿಯಂತೆ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಗೆದ್ದ ಅಂಧ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಈ ವೈರುಧ್ಯವೇ ಇಂದಿನ ಕರ್ನಾಟಕದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ದಿವಾಳಿತನದ (Cultural Bankruptcy) ಅಪ್ಪಟ ಸಾಕ್ಷಿ.

ರಿಯಾಲಿಟಿ ಶೋ ಉನ್ಮಾದ ಮತ್ತು ‘ಪಾಪದ’ ಪೊಲೀಸರು
ಮೊದಲಿಗೆ, ಮಂಡ್ಯದ ಪ್ರತಿಭೆ ಗಿಲ್ಲಿ ನಟರಾಜ್ (ಗಿಲ್ಲಿ ನಟ) ಅವರ ಗೆಲುವನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಹುಡುಗ ಗೆದ್ದಾಗ ಸಂಭ್ರಮಿಸುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಆ ಸಂಭ್ರಮವು ಒಂದು ಸಾಮೂಹಿಕ ಉನ್ಮಾದದ (Mass Hysteria) ರೂಪ ಪಡೆದಾಗ ಅದು ಆತಂಕಕಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಗಿಲ್ಲಿ ನಟರಾಜ್ ಅವರ ಮೆರವಣಿಗೆಯ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಯಾರೇ ಆದರೂ ಬೆಚ್ಚಿ ಬೀಳಲೇಬೇಕು. ತೆರೆದ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಕೈಬೀಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆ ವಾಹನದ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಪೊಲೀಸ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಭದ್ರತೆಗಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಯಾರಿಗಾಗಿ ಈ ಭದ್ರತೆ? ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಯುದ್ದೆ ಗೆದ್ದು ಬಂದ ಯೋಧನಿಗಲ್ಲ, ಅಥವಾ ದೇಶವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಲ್ಲ. ಕೇವಲ 100 ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಒಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದು, ಮನರಂಜನೆ ನೀಡಿದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ!

ಪೊಲೀಸರು ವಾಹನದ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಿರುವ ದೃಶ್ಯವು ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ದಯನೀಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿಯಂತಿದೆ. ಕಾನೂನು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಬೇಕಾದ ಸಮವಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳು, ‘ಜನಪ್ರಿಯತೆ’ ಎಂಬ ಮಾಯೆಯ ಮುಂದೆ ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಮಂಡಿಯೂರಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಸಾಕ್ಷಿ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಇವತ್ತು ಯುವಜನತೆಗೆ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಅಥವಾ ಸಂಗೊಳ್ಳಿ ರಾಯಣ್ಣರಿಗಿಂತ, ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ “ರೀಲ್ ಹೀರೋ”ಗಳೇ (Reel Heroes) ಆದರ್ಶವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ದುರಂತವಲ್ಲದೇ ಮತ್ತೇನು?

ಭಾಷೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಜಾತಿ ಅಜೆಂಡಾ: ಅಶ್ವಿನಿ ಗೌಡರ ವಿವಾದ
ಬಿಗ್ ಬಾಸ್ ಮನೆಯ ಒಳಗೆ ನಡೆದಿದ್ದು ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೇಯವಾದ ಕೃತ್ಯ. ಕನ್ನಡ ಪರ ಹೋರಾಟಗಾರ್ತಿ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಶ್ವಿನಿ ಗೌಡ ಅವರು, ಸಹ ಸಹ ಸ್ಪರ್ಧಿ ಸ್ಪರ್ಧಿ ರಕ್ಷಿತಾ ರಕ್ಷಿತಾ ಶೆಟ್ಟಿ ಅವರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳು ಕೇವಲ ವ್ಯಕ್ತಿಗತ ನಿಂದನೆಯಲ್ಲ, ಅದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾದ ಜಾತಿ ಅಹಂಕಾರದ ಪ್ರದರ್ಶನ.

“ನೀನು ಯಾವ ಕೆಟಗರಿ ಎಂದು ಗೊತ್ತು, ಆ ‘ಎಸ್-ಕೆಟಗರಿ’ (S-Category) ಯವಳು” ಎಂಬ ಅಶ್ವಿನಿ ಅವರ ಹೇಳಿಕೆ ತೀವ್ರ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಇಲ್ಲಿ ‘ಎಸ್’ ಎಂಬುದು ಸ್ಲಮ್ ಅಥವಾ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿಯನ್ನು (SC/ST) ಹೀಯಾಳಿಸುವ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಪೊಲೀಸ್ ದೂರಿನ ಸಾರಾಂಶವಾಗಿದೆ. ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ನಾಡಿನ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಬೇಕಾದವರು, ಜಾತಿ ಮತ್ತು ತಾರತಮ್ಯದ ವಿಷಬೀಜ ಬಿತ್ತುವುದು ಯಾವ ಸೀಮೆಯ ಹೋರಾಟ?

ಇದಕ್ಕೆ ತುಪ್ಪ ಸುರಿದದ್ದು ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ನಾರಾಯಣಗೌಡರ ಸಮರ್ಥನೆ. “ಅಶ್ವಿನಿ ಗೌಡ ಕನ್ನಡಕ್ಕಾಗಿ ಜೈಲಿಗೆ ಹೋದವರು. ಅವರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ದರ್ಮ” ಎಂಬ ನಾರಾಯಣಗೌಡರ ಹೇಳಿಕೆ ಆಘಾತಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡಕ್ಕಾಗಿ ಜೈಲಿಗೆ ಹೋದರೆ, ಜಾ ಜಾತಿ ನಿಂದನೆ ಮಾಡುವ ಲೈಸೆನ್ಸ್ ಸಿಗುತ್ತದೆಯೇ? ಇಲ್ಲಿ “ಕನ್ನಡ” ಎಂಬ ಪವಿತ್ರವಾದ ಹೆಸರನ್ನು ಗುರಾಣಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಅದರ ಹಿಂದಿನಿಂದ ತಮ್ಮ ಸಮುದಾಯದ (ಒಕ್ಕಲಿಗ) ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ “ಜಾತಿ ಪ್ರೇಮ'” ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಹೋರಾಟಗಾರರು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ತಿದ್ದಬೇಕಾದ ನಾಯಕರೆ, ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಉಳಿಗಾಲವಿದೆಯೇ?

ಬೂಕ‌ರ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧಿಕ ಮೌನ
ಇದೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ, ಹಾಸನದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೊಂದು ಅದ್ಭುತ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಕನ್ನಡದ ಹಿರಿಯ ಸಾಹಿತಿ ಬಾನು ಮುಷ್ಕಾಕ್ ಅವರು ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಗೌರವಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ‘ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಬೂಕ‌ರ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ’ಯನ್ನು (International Booker Prize) ಮುಡಿಗೇರಿಸಿಕೊಂಡರು. ಇದು ಕೇವಲ ಬಾನು ಅವರ ಗೆಲುವಲ್ಲ, ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ ಜಾಗತಿಕ ಮನ್ನಣೆ. ಅವರ ‘ಹಾರ್ಟ್ ಲ್ಯಾಂಪ್’ (Heart Lamp) ಕಥಾಸಂಕಲನವು ಮುಸ್ಲಿಂ ಮಹಿಳೆಯರ ಬದುಕು, ನೋವು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿತು.

ಆದರೆ, ಗಿಲ್ಲಿ ನಟರಾಜ್‌ಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಜನಪ್ರಿಯತೆ, ಮಾಧ್ಯಮದ ಪ್ರಚಾರ ಅಥವಾ ಮೆರವಣಿಗೆಯ ಭಾಗ್ಯ ಬಾನು ಮುಷ್ಕಾಕ್ ಅವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತೇ? ಇಲ್ಲ. ರಾಜ್ಯದ ಬಹುತೇಕ ಯುವಜನರಿಗೆ ಬಾನು ಮುಷ್ಕಾಕ್ ಯಾರೆಂದೇ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. “ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದ ನಂತರ ಬರೆಯಲು ಸಮಯವೇ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಸನ್ಮಾನಗಳ ಸುದ್ದಿಗಳು ಕೇವಲ ಸಾಹಿತ್ಯ ವಲಯಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದವು.

ಯಾಕೆ ಈ ತಾರತಮ್ಯ? ಏಕೆಂದರೆ ಬಾನು ಮುಷ್ಕಾಕ್ ಅವರು ಮನರಂಜನೆ ನೀಡುವ ಸರಕು ಅಲ್ಲ. ಅವರು ಸಮಾಜದ ತ ಓರೆಕೋರೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ “ಬುದ್ಧಿಜೀವಿ”. . ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಈಗ ಬೇಕಿರುವುದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವವರಲ್ಲ, ಮಂಜರಂಜಿಸುವವರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಬೂಕರ್ – ಬೂಕರ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ತಂದವರ ಮನೆ ಮುಂದೆ ಮೌನವಿದೆ, ಬಿಗ್ ಬಾಸ್ ಗೆದ್ದವರ ಮನೆ ಮುಂದೆ ಜಾತ್ರೆಯಿದೆ.

ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದವರು ಮತ್ತು ಕಣ್ಣಿದ್ದೂ ಕುರುಡಾದವರು
ನೈತಿಕತೆಯ ಪತನದ ಮತ್ತೊಂದು ಉದಾಹರಣೆ ಎಂದರೆ ಭಾರತೀಯ ಅಂಧ ಮಹಿಳಾ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ತಂಡದ ವಿಶ್ವಕಪ್ ವಿಜಯ. ಕಣ್ಣು ಕಾಣದಿದ್ದರೂ, ಛಲವೊಂದನ್ನೇ ನಂಬಿ ಈ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಟಿ-20 ವಿಶ್ವಕಪ್ ಗೆದ್ದು ತಂದರು. ಅದರಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ದೀಪಿಕಾ, ಸುಷ್ಮಾ ಅವರಂತಹ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿದ್ದರು.

ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಇಳಿದಾಗ ಇವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಸ್ವಾಗತಕ್ಕೂ, ರಿಯಾಲಿಟಿ ಶೋ ತಾರೆಯರಿಗೆ ಸಿಗುವ ಸ್ವಾಗತಕ್ಕೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ನಿಜವಾದ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಬಯಲು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅಂಧ ಕ್ರಿಕೆಟಿಗರ ವಾಹನದ ಹಿಂದೆ ಓಡಲು ನಮ್ಮ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಸಮಯವಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವರ ಪರವಾಗಿ ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ‘ಫ್ಯಾನ್ ವಾರ್’ ಮಾಡಲು ನಮ್ಮ ಯುವಜನರಿಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಕೊನೆಯ ಮಾತು: ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ
ಗೆಳೆಯರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಿಗ್ ಬಾಸ್ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ್ದಲ್ಲ. ಸಮಸ್ಯೆ ಇರುವುದು ಅದನ್ನು ನೋಡುವ ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಾವು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆದ್ಯತೆಗಳಲ್ಲಿ.

• ಗಿಲ್ಲಿ ನಟರಾಜ್ ಗೆದ್ದಿದ್ದು ಒಂದು ಆಟದಲ್ಲಿ.
• ಅಶ್ವಿನಿ ಗೌಡ ಮಾಡಿದ್ದು ಟಿವಿ ರಂಪಾಟ.
• ಆದರೆ ಬಾನು ಮುಷ್ಕಾಕ್ ಮತ್ತು ಅಂಧ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ತಂಡ ಗೆದ್ದಿದ್ದು ಬದುಕಿನ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ.

ನಾವು “ರೀಲ್” ಹೀರೋಗಳನ್ನು ಮೆರೆಸುವುದರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಮಗ್ನರಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂದರೆ, “ರಿಯಲ್” ಹೀರೋಗಳು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಮುಂದೆಯೇ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ದೇಶದ ನೈತಿಕತೆಯ ಮೇಲೆ, ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಏಟು. ಇನ್ನಾದರೂ ನಮ್ಮ ಮೆರವಣಿಗೆಗಳು ಸಾಧಕರಿಗೆ ಸಲ್ಲಲಿ, ಕೇವಲ ಮನರಂಜಕರಿಗಲ್ಲ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಕುವೆಂಪು ಅವರ ನಾಡು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾಗಿ ಬರಿದಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.