ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ 12 ವರ್ಷಗಳ ಆಡಳಿತ: ಜನರನ್ನು ಮಂಗ ಮಾಡಿದ್ದೇ ಸಾಧನೆ

ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅವರು ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಂಡು 12 ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿವೆ. ಸತತ ಮೂರನೇ ಬಾರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದಿರುವ ಅವರು, ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ದೀರ್ಘ ಅವಧಿಗೆ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿ ಇತಿಹಾಸ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. 1952 ರಿಂದ ಜವಾಹರ್ ಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆಡಳಿತಾವಧಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿ, ಆ ದಾಖಲೆಯನ್ನು ಕಳೆದ ಬುಧವಾರ ಮೋದಿ ದಾಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಆದರೆ, 1947 ರಿಂದ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಡೆದ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆರಂಭಿಕ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಆರೋಪ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಮೋದಿ ಅವರನ್ನು ಒಬ್ಬ ಅಪ್ರತಿಮ ನಾಯಕನನ್ನಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸಲು ಸಂಘ ಪರಿವಾರ, ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಭಾರಿ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಸುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ, ಈ ಪ್ರಚಾರದ ಅಬ್ಬರವನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು, ಈ 12 ವರ್ಷಗಳ ಆಡಳಿತವು ದೇಶದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಜೀವನದ ಮೇಲೆ ಬೀರಿದ ನೈಜ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಹೆಮ್ಮೆಪಡಲು ಕಾರಣವೇ ಇಲ್ಲ.

ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ಹೊಡೆತ ನೀಡಿದ ನೋಟು ರದ್ದತಿ:

ಮೋದಿ ಆಡಳಿತ ಎಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ಮೊದಲು ನೆನಪಿಗೆ ಬರುವುದು 2016 ರ ನವೆಂಬರ್ 8 ರಂದು ಘೋಷಿಸಲಾದ ನೋಟು ರದ್ದತಿ ನಿರ್ಧಾರ. ಈ ಏಕಪಕ್ಷೀಯ ಕ್ರಮವು ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಬೆನ್ನೆಲುಬನ್ನೇ ಮುರಿಯಿತು. ಅಸಂಘಟಿತ ವಲಯ, ಸಣ್ಣ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು, ದಿನಗೂಲಿ ನೌಕರರು ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಇದರಿಂದ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದಷ್ಟು ಭಾರಿ ಹೊಡೆತ ತಿಂದರು. ಬ್ಯಾಂಕುಗಳ ಮುಂದೆ ನೂರಾರು ಮೀಟರ್ ಉದ್ದದ ಕ್ಯೂನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಆಕ್ರಂದನ ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿದೆ.

ಕೋವಿಡ್ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಕರಾಳ ನೆನಪುಗಳು:

ಜಗತ್ತನ್ನು ನಡುಗಿಸಿದ ಕರೋನಾ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ನಡೆದುಕೊಂಡ ರೀತಿ ದೇಶದ ಜನರಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯಲಾಗದ ಪೀಡಕನಂತಿದೆ. ಯಾವುದೇ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಹಠಾತ್ತನೆ ಘೋಷಿಸಲಾದ ದೇಶವ್ಯಾಪಿ ಲಾಕ್‌ಡೌನ್ ಲಕ್ಷಾಂತರ ವಲಸೆ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಬೀದಿಗೆ ತಳ್ಳಿತು. ನೂರಾರು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದ ತಮ್ಮ ಸ್ವಗ್ರಾಮಗಳಿಗೆ ಬರಿಗಾಲಿನಲ್ಲಿ, ಹಸು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ ಕಾರ್ಮಿಕರ ದೃಶ್ಯಗಳು ಭಾರತದ ಸಾಮಾಜಿಕ ವಾಸ್ತವತೆಯನ್ನು ಜಗತ್ತಿನ ಮುಂದೆ ನಗ್ನವಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದವು. ಕೋವಿಡ್ ಎರಡನೇ ಅಲೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆಕ್ಸಿಜನ್ ಕೊರತೆ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಡ್‌ಗಳ ಲಭ್ಯತೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯ ಔಷಧಗಳ ಕಪ್ಪುಚುಕ್ಕೆಯು ಸಾವಿರಾರು ಅಮಾಯಕರ ಪ್ರಾಣಪಕ್ಷಿ ಹಾರಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಗಂಗಾನದಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲಿಬಂದ ಶವಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಮಶಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದ ಭೀಕರ ದೃಶ್ಯಗಳು ಸರ್ಕಾರದ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೈಫಲ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಉಳಿದಿವೆ.

ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವ ರೂಪಾಯಿ ಮತ್ತು ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ:

ಆರ್ಥಿಕ ರಂಗದಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ಸಾಧಿಸಿದ ಯಶಸ್ಸು ಶೂನ್ಯವೆಂದೇ ಹೇಳಬಹುದು. ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವ ಭಾರತೀಯ ರೂಪಾಯಿಯ ಮೌಲ್ಯವೇ ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ನಿದರ್ಶನವಾಗಿದೆ. ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಪ್ರಮಾಣವು ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆಂದೂ ಇಲ್ಲದ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಏರಿಕೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹಲವು ಸ್ವತಂತ್ರ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿವೆ. ಗಗನಕ್ಕೇರಿರುವ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಕುಟುಂಬಗಳ ಜೀವನ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಧೂಳೀಪಟ ಮಾಡಿದೆ. ಅಡುಗೆ ಗ್ಯಾಸ್, ಪೆಟ್ರೋಲ್, ಡೀಸೆಲ್, ವಿದ್ಯುತ್ ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯ ನಿತ್ಯೋಪಯೋಗಿ ವಸ್ತುಗಳ ಬೆಲೆಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಜನರ ನೈಜ ಆದಾಯ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿಲ್ಲ. ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಭಾರಿ ತೆರಿಗೆ ವಿನಾಯಿತಿ ಹಾಗೂ ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಸಾಲ ಮನ್ನಾ ಮಾಡುವ ಸರ್ಕಾರ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಪರೋಕ್ಷ ತೆರಿಗೆಗಳ (GST) ಭಾರವನ್ನು ಹೇರುತ್ತಿದೆ.

ರೈತ ವಿರೋಧಿ ಧೋರಣೆ ಮತ್ತು ವಿದೇಶಾಂಗ ನೀತಿ:

ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಕಂಪನಿಗಳ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಮೂರು ಕರಾಳ ಕೃಷಿ ಕಾಯ್ದೆಗಳನ್ನು ರೈತರ ಮೇಲೆ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹೇರಲು ನಡೆಸಿದ ಪ್ರಯತ್ನವು ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ರೈತ ಚಳವಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಕೊನೆಗೆ ರೈತರ ಉಗ್ರ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಸರ್ಕಾರ ಕಾಯ್ದೆಗಳನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯಬೇಕಾಯಿತು. ವಿದೇಶಾಂಗ ನೀತಿಯಲ್ಲಂತೂ ‘ವಿಶ್ವಗುರು’ ಎಂಬ ಕೇವಲ ಪ್ರಚಾರದ ಹಪಾಹಪಿತನ ಎದ್ದುಕಾಣುತ್ತಿದೆಯೇ ಹೊರತು, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚಳವಳಿಯ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಬಂದ ನೈಜ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಲಾಗಿದೆ.

ನೆರೆಹೊರೆಯ ದೇಶಗಳೊಂದಿಗಿನ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಬಾಂಧವ್ಯ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದೆ. ಎಲ್ಲಾ ರಂಗಗಳಲ್ಲೂ ಅಮೆರಿಕದ ಇಚ್ಛೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಡೆಯುವುದೇ ಪ್ರಸಕ್ತ ವಿದೇಶಾಂಗ ನೀತಿಯ ಮುಖ್ಯ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ. ಇರಾನ್ ವಿರುದ್ಧ ಅಮೆರಿಕ ಮತ್ತು ಇಸ್ರೇಲ್ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಜಂಟಿ ದಾಳಿಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ತಳೆದಿರುವ ಮೌನ ಅಥವಾ ಪರೋಕ್ಷ ಬೆಂಬಲದ ನಿಲುವೇ ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ.

ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ದುರ್ಬಳಕೆ:

ರಾಜ್ಯಾಂಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಬಲಿಹೀನಗೊಳಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಗಾಳಿಗೆ ತೂರುವುದರಲ್ಲಿ ಈ ಸರ್ಕಾರ ಹಿಂದಿನ ಎಲ್ಲಾ ಸರ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮೀರಿಸಿದೆ. ಪಾರ್ಲಿಮೆಂಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಸುವ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರೆಯಾಗಿದೆ. ದೇಶದ ಪ್ರಮುಖ ತನಿಖಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಾದ ಇ.ಡಿ (ED) ಮತ್ತು ಸಿಬಿಐ (CBI) ಗಳನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ವಿರೋಧಿಗಳು, ಮೇಧಾವಿಗಳು, ಪ್ರಗತಿಪರರು ಮತ್ತು ಧರ್ಮನಿರಪೇಕ್ಷ ಧ್ವನಿಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಲು ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ ಹಾಗೂ ನ್ಯಾಯಾಂಗದ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯೂ ಇಂದು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕ ಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿದೆ. ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವಿನ ಒಕ್ಕೂಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ (Federalism) ಸ್ಫೂರ್ತಿಗೆ ಭಾರಿ ಧಕ್ಕೆ ತರಲಾಗಿದೆ.

ಕೋಮು ಧ್ರುವೀಕರಣ, ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಮೇಲಿನ ದ್ವೇಷದ ಪ್ರಚಾರ, ಗೋರಕ್ಷಕರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಗೂಂಡಾಗಿರಿ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷದ ಭಾಷಣಗಳು (Hate Speech) ಭಾರತದ ಬಹುತ್ವ ಹಾಗೂ ಜಾತ್ಯತೀತ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿವೆ. ಈ ಕಹಿ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಮೋದಿ ಅವರ ಪ್ರಚಾರ ಯಂತ್ರವು ಎಷ್ಟೇ ಮುಚ್ಚಿಡಲು ಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಅದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಇತಿಹಾಸವು ಒಬ್ಬ ನಾಯಕನನ್ನು ಆತನ ಮಾತಿನ ಚಾತುರ್ಯದಿಂದಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಆತನ ಆಡಳಿತ ನೀಡಿದ ನೈಜ ಫಲಿತಾಂಶಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅಳೆಯುತ್ತದೆ.

ನಿರುದ್ಯೋಗದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾಗಿರುವ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆ, ಹೊಸ ಲೇಬರ್ ಕೋಡ್‌ಗಳಿಂದ ಭದ್ರತೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವ ಕಾರ್ಮಿಕರು, ಭವಿಷ್ಯದ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿರುವ ರೈತರು ಹಾಗೂ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷತೆ ಇಲ್ಲದೆ ತಲ್ಲಣಿಸುತ್ತಿರುವ ಮಹಿಳೆಯರು, ದಲಿತರು ಮತ್ತು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಇಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿಯೇ ಈ 12 ವರ್ಷಗಳ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್-ಕೋಮುವಾದಿ ಆಡಳಿತದ ನೈಜ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಇರುವ ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿದೆ.