ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಕಡ್ಡಾಯ ದೈನಂದಿನ ಜನಸಂಪರ್ಕ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಬಲೀಕರಣ ಮತ್ತು ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯ – ಅಬಿ ಒಕ್ಕಲಿಗ

ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕರೇ ನಿಜವಾದ ಪ್ರಭುಗಳು. ಆದರೆ ಇಂದಿನ ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು ತಮ್ಮದೇ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಶಾಸಕರು, ಸಂಸದರು ಅಥವಾ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಹರಸಾಹಸ ಪಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ದಿನದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿ (Time Table) ಜಾರಿಗೆ ಬಂದರೆ, ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಕ ಅನುಕೂಲಗಳನ್ನು ತಂದುಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ಆಗುವ ಲಾಭಗಳು ಮತ್ತು ಇದರ ಹಿಂದಿರುವ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಇಲ್ಲಿದೆ:

1)ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ಸಿಗುವ ಪ್ರಮುಖ ಅನುಕೂಲಗಳು

• ಶೀಘ್ರ ಮತ್ತು ನೇರ ಸಮಸ್ಯೆ ನಿವಾರಣೆ:
  ರಸ್ತೆ, ನೀರು, ವಿದ್ಯುತ್, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ನೇರವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಗಮನಕ್ಕೆ ತರಬಹುದು. ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನೆನೆಗುದಿಗೆ ಬಿದ್ದಿರುವ ಕೆಲಸಗಳು ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯಿಂದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಇತ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತವೆ. ಇದರಿಂದ ಜನರ ಸಮಯ ಮತ್ತು ಹಣ ಎರಡೂ ಉಳಿತಾಯವಾಗುತ್ತದೆ.
• ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳ ಮತ್ತು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ನಿರ್ಮೂಲನೆ:
  ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗದೇ ಇದ್ದಾಗ ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳನ್ನು (ಬ್ರೋಕರ್‌ಗಳು) ಆಶ್ರಯಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಕಡ್ಡಾಯ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿಯಿಂದಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರಜೆಯೂ ಯಾವುದೇ ಕಮಿಷನ್ ನೀಡದೆ ನೇರವಾಗಿ ನಾಯಕರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಬಹುದು. ಇದು ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಪಾರದರ್ಶಕತೆಯನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.
• ಸಮಾನ ಅವಕಾಶ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ:
  ಸದ್ಯದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಭೇಟಿ ಸುಲಭವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ನಿಗದಿತ ಸಮಯದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಜಾರಿಯಾದರೆ ಬಡವರು, ಕಾರ್ಮಿಕರು ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಕಟ್ಟಕಡೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ತನ್ನ ನಾಯಕನ ಮುಂದೆ ಅಹವಾಲು ಸಲ್ಲಿಸುವ ಸಮಾನ ಹಕ್ಕು ಸಿಗುತ್ತದೆ.
• ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಆಡಳಿತ (Accountability):

ದಿನಾಲೂ ನೂರಾರು ಜನರನ್ನು ಮುಖಾಮುಖಿ ಎದುರಿಸಬೇಕಾದಾಗ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಿಗೆ ಜನರ ನಿಜವಾದ ಸಂಕಷ್ಟಗಳ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಅವರು ವಿಧಾನಸಭೆ ಅಥವಾ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಪರವಾಗಿ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಲು ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ.

2)ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ಅಂಶಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳು
ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಜನರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡುವುದು ಕೇವಲ ಸೌಜನ್ಯದ ವಿಷಯವಲ್ಲ, ಅದು ಅವರ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಕರ್ತವ್ಯವೂ ಆಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಕೆಳಗಿನ ಅಂಶಗಳು ಪುಷ್ಟೀಕರಿಸುತ್ತವೆ:

• ಸಂವಿಧಾನದ ಆಶಯ (ಪೀಠಿಕೆ ಮತ್ತು ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳು):
  ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನವು “ಜನರಿಂದ, ಜನರಿಗಾಗಿ, ಜನರಿಗೋಸ್ಕರ” ಇರುವ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತದೆ. ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಜನರಿಗೆ ಸಿಗದೇ ಇದ್ದಾಗ, ಸಂವಿಧಾನದ ೧೯ನೇ ವಿಧಿಯಡಿ ಇರುವ ‘ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ’ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಅಹವಾಲು ಸಲ್ಲಿಸುವ ಹಕ್ಕಿಗೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
• ಸೇವಾ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದೆ (Right to Services):
  ಕರ್ನಾಟಕದ ‘ಸಕಾಲ’ದಂತಹ ಕಾಯ್ದೆಗಳು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ನಿಗದಿತ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡುವುದನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಸರ್ಕಾರದ ಭಾಗವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಜನರ ದೂರುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ನಿಗದಿತ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಬಗೆಹರಿಸಲು ಅವರು ಕಾನೂನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಬದ್ಧರಾಗಿರಬೇಕು.
• ಪ್ರಜಾಪ್ರತಿನಿಧಿ ಕಾಯ್ದೆ, ೧೯೫೧ (Representation of the People Act, 1951):
  ಈ ಕಾಯ್ದೆಯು ಚುನಾವಣಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಮತದಾರರಿಗೆ ಉತ್ತರದಾಯಿಯಾಗಿರುವುದು ಈ ಕಾಯ್ದೆಯ ನೈತಿಕ ತಳಹದಿಯಾಗಿದೆ. ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಈ ಕಾಯ್ದೆಗೆ ತಿದ್ದುಪಡಿ ತಂದು, “ಕ್ಷೇತ್ರದ ಜನರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಕಡ್ಡಾಯ ಸಮಯ ನಿಗದಿಪಡಿಸದಿದ್ದರೆ” ಅವರ ಸದಸ್ಯತ್ವ ರದ್ದುಗೊಳಿಸುವಂತಹ ಕಠಿಣ ನಿಯಮವನ್ನು ತರಲು ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶವಿದೆ.
• ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಕಾನೂನುಗಳು (73 ಮತ್ತು 74ನೇ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ತಿದ್ದುಪಡಿ):
  ಪಂಚಾಯತ್ ರಾಜ್ ಮತ್ತು ನಗರಪಾಲಿಕೆ ಕಾಯ್ದೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ವಾರ್ಡ್ ಸಭೆ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮ ಸಭೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವುದು ಕಡ್ಡಾಯ. ಸ್ಥಳೀಯ ಕೌನ್ಸಿಲರ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಪಂಚಾಯತಿ ಸದಸ್ಯರು ಪ್ರತಿದಿನ ಜನರಿಗೆ ಸಿಗುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ವಿಕೇಂದ್ರೀಕರಣ ಕಾನೂನಿನ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದೆ.

ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಿಗೆ ಕಡ್ಡಾಯ ದೈನಂದಿನ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಇದು ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಕಠಿಣ ಕಾನೂನು ಚೌಕಟ್ಟಿನ ಮೂಲಕ ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯ ಸಿಗಲು ಸಾಧ್ಯ.

✍️ಅಬಿ ಒಕ್ಕಲಿಗ
ಮುಂದಾಳು,9482133984
ನಾವು DRAVIDA ಕನ್ನಡಿಗರು ಚಳುವಳಿ