​ಬೊಗಸೆಗೆ ದಕ್ಕಿದ್ದು-85 : ಕಾರ್ಪೋರೇಟ್ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಸಹ್ಯಾದ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಖಾಂಡವವನ ದಹನ!

“..ಶಿವಮೊಗ್ಗ-ಶೃಂಗೇರಿ-ಮಂಗಳೂರು ರೈಲ್ವೇ ಯೋಜನೆಯು ಆಳವಾಗಿ ದೋಷಪೂರಿತ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಯಾಗಿದೆ. ಇದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನರು ತಮ್ಮ ನೀರಿನ ಭದ್ರತೆ, ಭೂಕುಸಿತಗಳಿಂದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸುರಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಶ್ರೀಮಂತ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುತ್ತದೆ..” ನಿಖಿಲ್ ಕೋಲ್ಪೆಯವರ ಬರಹದಲ್ಲಿ.. ತಪ್ಪದೇ ಓದಿ

ಪ್ರಯಾಣಿಕರು ಮತ್ತು ರೈತರಿಗೆ ಅನುಕೂಲ ಮತ್ತು ಸಮಗ್ರ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಅಗತ್ಯ ಮುಂತಾದ ಬಣ್ಣದ ಮಾತುಗಳ ನಡುವೆ ಗಣಿಗಾರಿಕೆಯ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು, ಸಿಮೆಂಟ್, ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ಮುಂತಾದ ಭಾರೀ ಸರಕುಗಳನ್ನು ಸಾಗಿಸಲೆಂದೇ ರೂಪಿಸಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಶಿವಮೊಗ್ಗ-ಶೃಂಗೇರಿ-ಮಂಗಳೂರು ಮಾರ್ಗದ ಆರ್ಥಿಕ ಲಾಭವನ್ನು ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಿಗಳು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುವಾಗ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನತೆಯ ಮೇಲೆ ಹೇರಲಾಗುವ ದುರಂತಕಾರಿ ಪರಿಸರ ಸಂಬಂಧಿ ನಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕಳೆದ ಕಂತಿನಲ್ಲಿ ಈ ದೋಚು ಯೋಜನೆಯ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶದ ಕುರಿತೇ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಸುಳ್ಳನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೆವು. ಈಗ ಈ ಯೋಜನೆಯಿಂದ ಆಗಲಿರುವ ಹಾನಿ ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಥೂಲವಾಗಿಯಷ್ಟೇ ನೋಡೋಣ. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದಂತಾ ಪರಿಸರ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ಸರಪಳಿಯ ಒಂದು ಕೊಂಡಿಯನ್ನು ಕಡಿದರೆ, ಇಡೀ ಜಾಲಕ್ಕೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿಹೇಳಲು ತಜ್ಞರೇ ಬೇಕು. ಮಹಾಭಾರತದಲ್ಲಿ ಯಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಬೇಕಾಬಿಟ್ಟಿ ತಿಂದು ಅಜೀರ್ಣವಾದ ಅಗ್ನಿಯು ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರು ತಮ್ಮ ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥವನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಜಾಗವನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಖಾಂಡವವನ ದಹನದ, ಅಲ್ಲಿ ಸತ್ತ ಸರ್ಪಗಳ ಮತ್ತಿತರ ಜೀವಜಂತುಗಳ ಕತೆಯನ್ನು ನೀವು ಓದಿದ್ದೀರಿ. ಆಗ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿ ಬೆಂಕಿ ನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಓಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಇದೀಗ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಸಹ್ಯಾದ್ರಿವನ ದಹನ. ಪರಿಸರ ನಾಶ ಮಾಡಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಳೆಯನ್ನು ಓಡಿಸುವ ಕೆಲಸ. ಸಹ್ಯಾದ್ರಿಯ ನಾಶದಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿಡಿ, ಈಗಾಗಲೇ ಕೈಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಮಳೆಯ ಮೇಲಾಗುವ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆಯಾದರೂ ಯಾರಾದರೂ ಯೋಚಿಸಿದ್ದಾರೆಯೇ?

ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳು – ಪ್ರಾಚೀನ ಸಹ್ಯಾದ್ರಿ – ಕೇವಲ ದಂಗು ಬಡಿಸುವ ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ಸೌಂದರ್ಯ, ಪ್ರಾಣಿ ಮತ್ತು ಸಸ್ಯ ವೈವಿಧ್ಯವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಜನ ಕಾಲಿಡದ ಬೆಟ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಕಣಿವೆಗಳ ಸುಂದರವಾದ ಸಂಗ್ರಹಾಗಾರ ಮಾತ್ರವೇ ಅಲ್ಲ; ಅವು ಇಡೀ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತ ಪರ್ಯಾಯ ದ್ವೀಪಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ “ನೀರಿನ ಸಂಗ್ರಹಾಗಾರಗಳು”. ಅವು ನಂಬಲಾಗದಷ್ಟು ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ, ಜೀವಂತ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ. ಮಲೆನಾಡಿನ ಕಾಡುಗಳ ದಟ್ಟವಾದ, ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರುವ ಹೊದಿಕೆಯ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಕೊಳೆತ ಮಣ್ಣು ದೈತ್ಯ ಸ್ಪಂಜಿನಂತೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಭಾರೀ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮಳೆ ನೀರನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಹವಾಮಾನ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ತುಂಗಾ, ಭದ್ರ ಮತ್ತು ನೇತ್ರಾವತಿಯಂತಹ ಹಲವು ನದಿಗಳಿಗೆ ನೀರುಣಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜೀವಜಂತುಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಅದು ಕಾರ್ಪೋರೇಟ್‌ಗಳ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕೊಳ್ಳೆಹೊಡೆಯುವ ದಾಹಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗಬೇಕಾದ ಏನೋ ಒಂದು ಅಲ್ಲ! ಇಲ್ಲಿನ ದುರ್ಬಲವಾದ, ಆದರೆ ಕಠಿಣವಾದ ಭೂರಚನೆಯ ಮೂಲಕ 332-ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ರೈಲು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕೊರೆಯಲು- ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ, ಬುಡಮೇಲುಗೊಳಿಸುವ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಭಾರೀ ಸರಕು ಸಾಗಣೆ ರೈಲುಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಸಮತಟ್ಟಾದ ಹಳಿಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು, ಎಂಜಿನಿಯರ್‌ಗಳು ನಿರಂತರ “ಕತ್ತರಿಸಿ ತುಂಬುವ” (cut-and-fill) ವಿಧಾನವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು. ಇದು ಪ್ರಾಚೀನ ಬಂಡೆಗಳ ಮೂಲಕ ಚಿಕ್ಕ ಮತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರ್‌ಗಳಷ್ಟು ಉದ್ದದ ದೊಡ್ಡ ಸುರಂಗಗಳನ್ನು ಕೊರೆಯುವುದು, ಲಂಬವಾಗಿ ಬೆಟ್ಟಗುಡ್ಡಗಳನ್ನು ಕೆತ್ತಿ ತೆಗೆಯುವುದು ಮತ್ತು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಟನ್‌ಗಳಷ್ಟು ಮಣ್ಣು ಬಂಡೆಗಳ ಅವಶೇಷಗಳಿಂದ ಪ್ರಾಚೀನ ಕಣಿವೆಗಳನ್ನು ತುಂಬುವುದು ಇತ್ಯಾದಿ ವಿನಾಶಕಾರಿ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ.

ಮಣ್ಣು ಸ್ಥಳಾಂತರ ಮತ್ತು ಸುರಂಗ ಮಾರ್ಗ: ಬ್ರಾಡ್-ಗೇಜ್ ರೈಲುಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ತೀರಾ ಕಡಿದಾಗಿರದ ಇಳಿಜಾರನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು, ಯೋಜನೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸುರಂಗ ಮಾರ್ಗ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ಇದೇ ರೀತಿಯ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟ ಯೋಜನೆಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಘನ ಮೀಟರ್‌ಗಳಷ್ಟು ಪ್ರಾಚೀನ ಮೇಲ್ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಬಂಡೆಯನ್ನು ಅಗೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಅಗೆದ ಮಣ್ಣನ್ನು ವಿಲೇವಾರಿ ಮಾಡುವುದೇ ಒಂದು ನಿರ್ವಹಣಾ ದುಃಸ್ವಪ್ನ. ಅದನ್ನು ಬೇಕಾಬಿಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಸುರಿಯುವುದರಿಂದ ಆ ಕೆಸರು ಕಣಿವೆಗಳನ್ನು ತುಂಬಿ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯ ನಾಶ ಮಾಡುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ತುಂಗಾ ಮತ್ತು ಭದ್ರಾದಂತಹ ದೊಡ್ಡ ನದಿಗಳಲ್ಲದೇ, ಸ್ಥಳೀಯ ಚಿಕ್ಕ ನದಿ-ಹೊಳೆಗಳು, ಅವುಗಳಿಗೆ ಅರಣ್ಯದ ಬೇರೆಬೇರೆ ಭಾಗಗಳಿಂದ ನೀರುಣಿಸುವ ನೂರಾರು ತೊರೆಗಳ ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಕೃತಕ ಭೂಕುಸಿತಗಳು ಮತ್ತು ಹೂಳು ತುಂಬುವಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಟನ್ ಸಡಿಲ ಕಲ್ಲುಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಕೆಸರು ಕೊನೆಗೂ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರುತ್ತವೆ ಎಂದು ಕಲ್ಪಿಸಿನೋಡಿ.

ಸ್ಫೋಟಕಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಫೋಟ: ದಟ್ಟವಾದ ಗ್ರಾನೈಟ್ ಬಂಡೆಗಳ ರಚನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಸುರಂಗಗಳನ್ನು ಸ್ಫೋಟಿಸಲು ಹಲವು ಟನ್‌ಗಳಷ್ಟು ವಾಣಿಜ್ಯ ಸ್ಫೋಟಕಗಳು (ANFO ಅಥವಾ ಎಮಲ್ಷನ್ ಸ್ಫೋಟಕಗಳಂತಹವು) ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ಯಂತ್ರೋಪಕರಣಗಳು ಮತ್ತು ಸರಬರಾಜು ರಸ್ತೆಗಳು: ಸುರಂಗ ಕೊರೆಯುವ ಯಂತ್ರಗಳು (TBMಗಳು), ಭಾರೀ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಹೈಡ್ರಾಲಿಕ್ ಅಗೆಯುವ ಯಂತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಹೆವಿ-ಡ್ಯೂಟಿ ಡಂಪ್ ಟ್ರಕ್‌ಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಭಾರೀ ಮಣ್ಣು ಸಾಗಿಸುವ ಯಂತ್ರೋಪಕರಣಗಳು ದಿನದ ಇಪ್ಪತ್ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಯೂ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಯಂತ್ರೋಪಕರಣಗಳನ್ನು ಸಾಗಿಸಲು, ಹೂಳನ್ನು ಸಾಗಿಸಲು ಎಂಜಿನಿಯರ್‌ಗಳು ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಸಂಪರ್ಕ/ಪೂರೈಕೆ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ಈ “ತಾತ್ಕಾಲಿಕ” ರಸ್ತೆಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮೇಲಾವರಣವನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಕಾಡಿನ ನೆಲವನ್ನು ಸಂಕುಚಿತಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.

​ಕಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಸರಬರಾಜು: ಈ ಪ್ರಮಾಣದ ಯೋಜನೆಗೆ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಸಾರಿಗೆ ಶಿಬಿರಗಳಿಂದ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಸಾವಿರಾರು ಕೌಶಲ್ಯಪೂರ್ಣ ಮತ್ತು ಕೌಶಲ್ಯರಹಿತ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಲಾಜಿಸ್ಟಿಕಲ್ ಪೂರೈಕೆ ಸರಪಳಿಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಮೆಟ್ರಿಕ್ ಟನ್ ಉಕ್ಕು ಮತ್ತು ಸಿಮೆಂಟ್ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ, ಇದು ದುರ್ಬಲವಾದ ಘಾಟ್ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಭಾರೀ ವಾಹನ ಸಂಚಾರದ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ನೀವೊಮ್ಮೆ ಈ ದುರ್ಗಮವಾದ ದಟ್ಟ ಮಲೆನಾಡಿನ ಕಾಡುಗಳನ್ನು, ಅದರಲ್ಲಿನ ಪ್ರಾಣಿ, ಪಕ್ಷಿ, ಗಿಡ ಮರ ಬಳ್ಳಿಗಳು, ಮಾನವನ ವಾಸನೆಯೇ ತಲುಪದ ಬೆಟ್ಟ ಕಣಿವೆಗಳನ್ನು ಈಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಇಂದು ಇಲ್ಲಿನ ಘಾಟಿ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಈಗಿನ ವಾಹನ ಸಂಚಾರವು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಒತ್ತಡ, ಕಿರಿಕಿರಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು, ಆಗಾಗ ಸಂಭವಿಸುವ ಗುಡ್ಡ ಕುಸಿತ, ರಸ್ತೆ ಕುಸಿತ, ಸಂಚಾರ ನಿಲುಗಡೆ ಇವುಗಳನ್ನೂ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ತಂದುಕೊಳ್ಳಿ. ಈಗ ಇದೇ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಭಾರೀ ವಾಹನಗಳು, ದೈತ್ಯ ಗಾತ್ರದ ಯಂತ್ರೋಪಕರಣಗಳು, ಸ್ಫೋಟಕ, ಕಬ್ಬಿಣ, ಸಿಮೆಂಟ್, ಕಾರ್ಮಿಕರು ಹೊತ್ತ ಭಾರೀ ಸಾಗಾಟ ವಾಹನಗಳು ಸಾಗುವುದನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಆದರೆ, ಇವು ಈಗ ರಸ್ತೆಗಳ ಅಂಚುಗಳಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಅವು ಮರಗಳನ್ನು ಕಡಿದು, ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗುವ ಕಚ್ಚಾ ರಸ್ತೆಗಳ ಮೂಲಕ ಕಾಡನ್ನು ಸವರುತ್ತಾ ಈ ರೈಲು ಮಾರ್ಗವು ಸಾಗುವಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತವೆ. ಜೊತೆಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಕಾರ್ಮಿಕರು ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಹೋಗಿ, ಕಾಡು ಸವರಿ ಮಾಡಲಾದ ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಶೆಡ್ಡುಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕಾಲ ವಾಸವಿರುತ್ತಾರೆ. ಇವುಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ತಗಡು, ಶೀಟು, ಸಿಮೆಂಟು, ಕಬ್ಬಿಣ, ಆಹಾರ ಮತ್ತಿತರ ದೈನಂದಿನ ವಸ್ತುಗಳೂ ಈ ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಸಾಗುತ್ತವೆ. ಜೊತೆಗೆ ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಮಾನವನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು, ಯಂತ್ರಗಳ ಭರಾಟೆ, ಕೊರೆತ, ನಿರಂತರ ಸ್ಫೋಟಗಳು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಅಲ್ಲೋಲ ಕಲ್ಲೋಲ ಮತ್ತು ಗದ್ದಲಗಳನ್ನೂ, ಅವು ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾಡುವ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನೂ ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.

ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನವು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುವಂತೆ- ಆಳವಾಗಿ ಬೇರೂರಿರುವ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಬಯಲು ಮಾಡುವುದು ಕಡಿದಾದ ಇಳಿಜಾರುಗಳನ್ನು ಅಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಮರದ ಬೇರುಗಳ ರಚನಾತ್ಮಕ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಸಡಿಲವಾದ, ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮಾಡಿದ ಮಣ್ಣು ಮಲೆನಾಡು ಪ್ರದೇಶದ ಭಾರೀ ಮಳೆಯನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಊಹಿಸಬಹುದಾದ ಫಲಿತಾಂಶವೆಂದರೆ, ವಿನಾಶಕಾರಿ ಭೂಕುಸಿತಗಳ ಸರಮಾಲೆ. ಸಕಲೇಶಪುರ-ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ಘಾಟ್ ವಿಭಾಗದ ಮೂಲಕ ಹಾದುಹೋಗುವ ರೈಲ್ವೆ ಮಾರ್ಗವು ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಉಪಯುಕ್ತತೆಯ ನಡುವೆಯೂ ಸ್ಪಷ್ಟ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ: ಪ್ರತಿ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ, ಆ ಕಾರಿಡಾರ್ ತೀವ್ರ ಮಣ್ಣು ಕುಸಿತ, ಹಳಿಗಳ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಬೆಟ್ಟದ ಇಳಿಜಾರು ಕುಸಿತಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತದೆ, ಅದು ಸಂಚಾರವನ್ನು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ತೆರವುಗೊಳಿಸಲು ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ವೆಚ್ಚವಾಗುತ್ತದೆ. ಶೃಂಗೇರಿ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಕಳದ ಛಿದ್ರಗೊಳ್ಳದ ಭೂಪ್ರದೇಶಗಳ ಮೂಲಕ ಈ ವಿನಾಶಕಾರಿ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವುದು ಸ್ಥಳೀಯ ಪರಿಸರ ಕುಸಿತಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ವಿಪತ್ತಿನ ಜಾಗತಿಕ ನೀಲನಕ್ಷೆ
ಸ್ಥಳೀಯ ಪರಿಸರ ಹೋರಾಟಗಾರರು ಎತ್ತಿರುವ ಎಚ್ಚರಿಕೆಗಳು ದಶಕಗಳ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿವೆ. ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತ, ಮೆಗಾ-ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಯೋಜನೆಗಳು ಪರಿಸರ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಕಾಡುಗಳ ಮೂಲಕ ಹಾದುಹೋದಾಗಲೆಲ್ಲಾ, ಅವು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಪರಿಸರ ವಿಪತ್ತುಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿವೆ. ನೂರಾರು ಉದಾಹರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೀಡುವುದು ಸೂಕ್ತ.

​ಅಮೆಜಾನ್ ವಿಘಟನೆ: ಅಭೇದ್ಯ ಅಮೆಜಾನ್ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ಟ್ರಾನ್ಸ್-ಅಮೆಜೋನಿಯನ್ ಹೆದ್ದಾರಿಯಂತಹ ಪ್ರಮುಖ ಸಾರಿಗೆ ಕಾರಿಡಾರ್‌ಗಳ ನಿರ್ಮಾಣವು ಯೋಜನೆಯ ಭೌತಿಕ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತು ಕೇವಲ ಮೊದಲ ಹೊಡೆತ ಮಾತ್ರ ಎಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿತು. ಊಹಿಸಲಾಗದ ವಿನಾಶ ನಂತರ ಉಂಟಾಯಿತು. ಇಂತಾ ಯೋಜನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಮಾರ್ಗವು ಪ್ರವೇಶ ಬಿಂದುವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ವಿನಾಶದ “ಮೀನು ಮೂಳೆ ಮಾದರಿ” (fish scale model)ಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಮೀನಿನ ಮುಳ್ಳಿನಂತೆ ಯೋಜನೆಯ ಮುಖ್ಯ ಮತ್ತು ಸರಕು ಸಾಗಾಟದ “ತಾತ್ಕಾಲಿಕ” ದ್ವೀತಿಯ ರಸ್ತೆಗಳಿಂದ, ಅಕ್ರಮ ಪ್ರವೇಶ ರಸ್ತೆಗಳು ಕವಲಾಗಿ ಅರಣ್ಯದೊಳಗಡೆ ಹರಡುತ್ತವೆ. ಇದು ಈ ತನಕ ಅಭೇದ್ಯವಾಗಿದ್ದ ಆಳವಾದ ಒಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕ ಮರ ಕಡಿಯುವಿಕೆ, ಭೂತೆರವು ಚಟುವಟಿಕೆ, ಅಕ್ರಮ ಸಾಗುವಳಿ, ಗಣಿಗಾರಿಕೆ, ಪ್ರಾಣಿ ಬೇಟೆ ಮುಂತಾದ ಶಾಶ್ವತ ಪಿಡುಗುಗಳಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಇದು ಕಾಡನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕೆಡಿಸುವ ವಿನಾಶಕಾರಿ ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚುಗಳಿಗೂ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಇಂದು ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದ ಆಮ್ಲಜನಕ ಒದಗಿಸುವ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಬಹುತೇಕ ಸಶಸ್ತ್ರ ಗ್ಯಾಂಗುಗಳಿಂದ ಸರಕಾರದ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮೀರಿ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಇಲ್ಲವೇ ಸರಕಾರದ ಪರವಾನಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಕಾರ್ಪೋರೇಟ್ ಗೂಂಡಾಗಳಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಇಡೀ ಸಮಸ್ಯೆ ವಿಶ್ವ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶನ್ನೂ ಮೀರಿ, ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ ಏರಿಕೆಯ ಬೆದರಿಕೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಳವಳಕಾರಿಯಾಗಿ ಮಳೆ ಅರಣ್ಯಗಳಿಗೆ ಅಪಾಯವೊಡ್ಡಿದೆ.

​ಪೂರ್ವ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಜಲವಿಜ್ಞಾನ ವೈಫಲ್ಯ: ಸಂರಕ್ಷಿತ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉದ್ಯಾನವನಗಳ ಮೂಲಕ ನಿರ್ಮಿಸಲಾದ ಕೀನ್ಯಾದ ಬಹು-ಶತಕೋಟಿ ಡಾಲರ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡರ್ಡ್ ಗೇಜ್ ರೈಲ್ವೇ ಯೋಜನೆಯು (SGR), ಜಲವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಕಠಿಣವಾದ ಪಾಠಕಲಿಸಿತು. ರೈಲ್ವೇ ಹಳಿಯು ಭಾರೀ ಮಣ್ಣಿನ ಒಡ್ಡಿನ ಮೂಲಕ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಸಾಗುವುದರಿಂದ, ಇದು ಕೃತಕ ಅಣೆಕಟ್ಟಿನಂತೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದೆ. ಭಾರೀ ಮಳೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಇದು ನೈಸರ್ಗಿಕ ನೀರು ಹರಿಯುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ತಡೆದು, ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾದ ನೆರೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಅರಣ್ಯದ ಕಣಿವೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಸ್ಯವರ್ಗವನ್ನು ಮುಳುಗಿಸಿ ನಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೆಳಭಾಗದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ನೀರಿನ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ನೀರೇ ಹರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದು ನೀರಿನ ಒರತೆ ಮತ್ತು ಬುಗ್ಗೆಗಳನ್ನೇ ಬತ್ತಿಸಿ ಜನರನ್ನು ಬರದತ್ತ ತಳ್ಳಿದೆ.

ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾ ಅಂಚಿಗೆ ಸರಿಸುವ ಪರಿಣಾಮ (edge effect): ಚೀನಾ-ಲಾವೋಸ್ ರೈಲ್ವೇಯ ಪರ್ವತಮಯ ಗಡಿ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಸುರಂಗ ಮಾರ್ಗ ಮತ್ತು ಇಳಿಜಾರು-ಕಡಿತವು ಬೃಹತ್ ಮಣ್ಣಿನ ಸವೆತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಪರ್ವತದ ತೊರೆಗಳನ್ನು ಹೂಳಿನಿಂದ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸಿತು. ಈ ನಿರ್ಮಾಣವು ಪ್ರಾಚೀನ ವನ್ಯಜೀವಿ ಸಂಚಾರದ ಕಾರಿಡಾರ್‌ಗಳನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿ, ಅಳಿವಿನಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ತುಂಬಾ ಚಿಕ್ಕದಾದ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅವು ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ಸಂಘರ್ಷ ಮಾಡಬೇಕಿದೆ.

ಪ್ರಸ್ತಾವಿತ ಶೃಂಗೇರಿ ಯೋಜನೆಯು ಈ ರೀತಿಯ ಜಾಗತಿಕ ವೈಫಲ್ಯಗಳನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಸೋಮೇಶ್ವರ ವನ್ಯಜೀವಿ ಅಭಯಾರಣ್ಯ ಮತ್ತು ಕುದುರೆಮುಖ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉದ್ಯಾನವನದ ಪಕ್ಕದ ಕಾಡುಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಈ ಮಾರ್ಗವು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮರಗಳನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆಳವಾದ ಒಳಗಿನ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಕಠಿಣವಾದ, ಒಣಗುವ “ಅಂಚಿನ ಪರಿಣಾಮ”ಕ್ಕೆ ಒಡ್ಡುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯ ಹೊಡೆತವು ಮುರಿದ ಮೇಲಾವರಣವನ್ನು ಭೇದಿಸುತ್ತದೆ, ಆರ್ದ್ರವಾದ (ಒದ್ದೆ) ಮೈಕ್ರೋಕ್ಲೈಮೇಟನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ, ನೈಸರ್ಗಿಕ ನೀರಿನ ಬುಗ್ಗೆಗಳನ್ನು ಒಣಗಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಕಳೆಗಳು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಅರಣ್ಯ ನೆಲವನ್ನು ಅತಿಕ್ರಮಿಸಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಲಂಟಾನ ಜಿಗ್ಗುಗಳ ಕಾಟವನ್ನು ನಾವೀಗ ದಶಕಗಳಿಂದ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಮಾನವ-ವನ್ಯಜೀವಿ ಸಂಘರ್ಷದ ಮಾಗಿದ ಸುಗ್ಗಿ
ಈ ಕಾಡುಗಳ ವಿಘಟನೆಯು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ವನ್ಯಜೀವಿಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಸಮುದಾಯಗಳ ಮೇಲೂ ನೇರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳು ಜಾಗತಿಕ (ಯುನೆಸ್ಕೋ) ಜೀವವೈವಿಧ್ಯದ ತಾಣವಾಗಿದ್ದು, ಅಪರೂಪದ, ವಿಶೇಷ ಪ್ರಭೇದಗಳಿಗೆ ನೆಲೆಯಾಗಿದೆ – ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಸಿಂಹ-ಬಾಲದ ಮಕಾಕ್ (ಸಿಂಗಳೀಕ), ಮಲಬಾರ್ ದೈತ್ಯ ಅಳಿಲು ಮತ್ತು ಏಷ್ಯನ್ ಆನೆ. ಇವುಗಳು ಕಾಡುಗಳ ನಿರಂತರ, ಎಲ್ಲೂ ಮುರಿಯದ ಹಸಿರಿ ಚಾದರವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿವೆ ಮತ್ತು ತಲೆತಲಾಂತರಗಳಿಂದ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿರುವ ಅದೇ ವಲಸೆ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿವೆ.

​ಭಾರೀ ಬ್ರಾಡ್-ಗೇಜ್ ರೈಲು ಮಾರ್ಗವು ಈ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳ ಮೂಲಕ ದುರ್ಗಮ, ಅಪಾಯಕಾರಿ ತಡೆಗೋಡೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ನೀರು ಅಥವಾ ಕಾಲೋಚಿತ ಆಹಾರ ತಾಣಗಳನ್ನು ತಲುಪಲು ಕಡಿದಾದ ರೈಲ್ವೆ ಕಡಿತಗಳನ್ನು ದಾಟಲು ಆನೆಗಳಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಸಸ್ತನಿಗಳಿಗೆ ಅಡ್ಡಿ ಮಾಡಿ, ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಚೀನ ವಲಸೆ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಂತೆ ಅಥವಾ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆಗ ಅವು ಕೂಡಾ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತವೆ. ಇದು ನೇರವಾಗಿ ರೈಲು-ವನ್ಯಜೀವಿ ಘರ್ಷಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಳಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಯೋಜನೆಯು ಅಳಿವಿನಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಭೇದಗಳಿಗೆ ಸಾವಿನ ಬಲೆಯಾಗಲಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

​ವನ್ಯಜೀವಿ ಕಾರಿಡಾರ್ ಕಡಿತಗೊಂಡಾಗ, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸರಳವಾಗಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅವು ಪಕ್ಕದ ಮಾನವ ವಸಾಹತುಗಳಿಗೆ ನುಗ್ಗುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಲೆನಾಡಿನಾದ್ಯಂತ ಸಣ್ಣ ಹಿತ್ತಲು ರೈತರು ಮತ್ತು ತೋಟ ಮಾಲಕರು ಈಗಾಗಲೇ ತೀವ್ರವಾದ ಮಾನವ-ಆನೆ ಮತ್ತು ಮಾನವ-ಚಿರತೆ ಸಂಘರ್ಷಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮಲೆನಾಡು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೇ ಗಟ್ಟದ ಕೆಳಗಿನ ಕುಂದಾಪುರ, ಉಡುಪಿ, ಕಾರ್ಕಳ, ಬೆಳ್ತಂಗಡಿ, ಸುಳ್ಯ ಮುಂತಾದ ತಾಲೂಕುಗಳಲ್ಲಿ ಆನೆ, ಚಿರತೆಗಳು ಹೆಚ್ಚುಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ಹಿಂದೆಂದು ಕಾಣದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮಂಗಗಳು ಮತ್ತು ನವಿಲುಗಳ ಹಿಂಡುಗಳು ರೈತರಿಗೆ ಆತಂಕ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ಗದ್ದಲದ, ಓಡಾಟಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವ ಸರಕು ಸಾಗಣೆ ರೈಲುಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಮ್ಮ ಹಿತ್ತಲಿನ ಮೂಲಕವೇ ತಳ್ಳುವುದು ಈ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹದಗೆಡಿಸುತ್ತದೆ. ನಾಶವಾದ ಅರಣ್ಯದ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡ ವನ್ಯಜೀವಿಗಳು ಸ್ಥಳೀಯ ಅಡಿಕೆ ತೋಟಗಳು ಮತ್ತು ಹಳ್ಳಿಗಳ ಗದ್ದೆ ತೋಟಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತವೆ. ಇದು ಮಾನವ ಜೀವಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಕೃಷಿ ಜೀವನೋಪಾಯ ಎರಡನ್ನೂ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿಸುತ್ತದೆ.

ಶಿವಮೊಗ್ಗ-ಶೃಂಗೇರಿ-ಮಂಗಳೂರು ರೈಲ್ವೇ ಯೋಜನೆಯು ಆಳವಾಗಿ ದೋಷಪೂರಿತ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಯಾಗಿದೆ. ಇದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನರು ತಮ್ಮ ನೀರಿನ ಭದ್ರತೆ, ಭೂಕುಸಿತಗಳಿಂದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸುರಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಶ್ರೀಮಂತ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಬೇಕು ಕೇಳುತ್ತದೆ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಭಾರೀ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಸರಕು ಸಾಗಣೆ ಕಾರಿಡಾರ್‌ಗೆ ಅನುಕೂಲ ಮಾಡಿಕೊಡಲೇ ಹೊರತು, ಪ್ರಯಾಣಿಕರು ಮತ್ತು ರೈತರಿಗೆ ಅನುಕೂಲ ಒದಗಿಸಲು ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ! ಕೇವಲ- ತಿಳುವಳಿಕೆ ಇರುವ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ನೋಡಿದರೂ ಜನರಿಗಿದು ಇದು ಬಹಳಷ್ಟನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಚೌಕಾಶಿ. “ಶೃಂಗೇರಿ ಉಳಿಸಿ” ಆಂದೋಲನವು ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಅಗತ್ಯ. ಸರಕಾರವು ಈ ಎಚ್ಚರಿಕೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು ಮತ್ತು ಸಹ್ಯಾದ್ರಿಯ ದುರ್ಬಲ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಮತೋಲನವು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುವ ಮೊದಲು ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ಕಾರ್ಪೋರೇಟ್ ಲಾಬಿಯು ಹಿಂದೆಯೂ ಹಲವಾರು ಯೋಜನೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೇಕಾಬಿಟ್ಟಿ ಹಣ ಚೆಲ್ಲಿ, ಮಾರಿಕೊಂಡ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಘಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಿಸಿ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಮೂಡಿಸಿದ ಅನುಭವ ನಮಗಿದೆ. ಜನರು ಈ ಕುರಿತೂ ಕಣ್ಣಿಡಬೇಕಾದುದು ಅಗತ್ಯ.