‘ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಕೊಡಿ, ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಕಿರುಕುಳ ಕೊಡಬೇಡಿ’: ಸರಕಾರದ ಇಬ್ಬಗೆ ನೀತಿ & ಅಸಲಿ ಪರಿಹಾರ
ಲಿಂಕ್ ನಕಲಿಸಲಾಗಿದೆ ✓
ಬೆಂಗಳೂರು: ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗದ ಚರ್ಚೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕಾವೇರಿದೆ. ಒಂದು ಕಡೆ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಖಾಸಗಿ ಕಂಪನಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕೆಂಬ ಬೇಡಿಕೆ ತೀವ್ರವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಕನ್ನಡದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕಂಪನಿಗಳ ಕಚೇರಿಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿ ಮಾಹಿತಿ ಕೇಳುವುದು, ನೇಮಕಾತಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ ಎಂಬ ಆಕ್ಷೇಪವೂ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದೆ.
ಈ ಎರಡು ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳ ನಡುವೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಡಿ.ಕೆ. ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರು ನವೆಂಬರ್ 5ರಂದು ನೀಡಿರುವ ಹೇಳಿಕೆ ಮಹತ್ವ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ.
ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪನಿಗಳು ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ನೇಮಕಾತಿಯಲ್ಲಿ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕು. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಯುವಜನರ ದೊಡ್ಡ ಸಮೂಹವಿದೆ. ಆದರೆ ಕಂಪನಿಗಳ ನೇಮಕಾತಿಯಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಕಿರುಕುಳ ನೀಡಲು ಅಥವಾ ನೈತಿಕ ಪೊಲೀಸ್‌ಗಿರಿ ನಡೆಸಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅವರ ನಿಲುವು.
ಇದು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಸಮತೋಲಿತ ಹೇಳಿಕೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇದರ ಹಿಂದೆ ರಾಜ್ಯದ ಉದ್ಯೋಗ ನೀತಿ, ಕನ್ನಡಿಗರ ಆರ್ಥಿಕ ಹಕ್ಕು, ಖಾಸಗಿ ವಲಯದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ರಾಜಕೀಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಹಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿವೆ.
ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನವೆಂಬರ್ 1ರಿಂದ ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಟಿ.ಎ. ನಾರಾಯಣಗೌಡ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗದ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಆಗ್ರಹ ಅಭಿಯಾನ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ. ಐಟಿ, ಬಿಟಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಪ್ರಮುಖ ಖಾಸಗಿ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿ ಕನ್ನಡಿಗರ ಉದ್ಯೋಗ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯದ ಮಾಹಿತಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು ಈ ಅಭಿಯಾನದ ಉದ್ದೇಶ. ಕಳೆದ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ನೇಮಕಾತಿ ವಿವರ, ಸ್ಥಳೀಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ಪಾಲು, ನೇಮಕಾತಿಯ ಮಾನದಂಡಗಳು ಮತ್ತು ಕೌಶಲ್ಯಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಕೇಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ನವೆಂಬರ್ 30ರವರೆಗೆ ಅಭಿಯಾನ ಮುಂದುವರಿಸಿ, ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಮಾಹಿತಿಯ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ವರದಿಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದಾಗಿ ಸಂಘಟನೆ ತಿಳಿಸಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಯುತ ಅವಕಾಶ ಬೇಕೆಂಬ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಭಾಷಾಭಿಮಾನಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಲಾಗದು. ಅದು ರಾಜ್ಯದ ಆರ್ಥಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಜನರ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಹೌದು.
ಬೆಂಗಳೂರು ಸೇರಿದಂತೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು ಬೆಳೆದಿವೆ. ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ರಾಜ್ಯದ ಭೂಮಿ, ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ, ನೀರು, ವಿದ್ಯುತ್, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹೂಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಸಮಾಜದ ಕೊಡುಗೆ ಇದೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಇಲ್ಲಿನ ಯುವಜನರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗದ ಅವಕಾಶಗಳು ದೊರೆಯಬೇಕು ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಸಹಜ. ಆದರೆ ಆ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸುವ ವಿಧಾನ ಯಾವುದು ಎಂಬುದೇ ಈಗಿನ ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಶ್ನೆ.
2024ರ ಮೀಸಲಾತಿ ಮಸೂದೆ: ಘೋಷಣೆಯಾಯಿತು, ಆದರೆ ಕಾನೂನಾಗಲಿಲ್ಲ!
ಈ ವಿವಾದದ ಮೂಲವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದರೆ 2024ರ ಜುಲೈಗೆ ಮರಳಬೇಕು. ಜುಲೈ 15, 2024ರಂದು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ನೇತೃತ್ವದ ಸಚಿವ ಸಂಪುಟವು ಖಾಸಗಿ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಮೀಸಲಾತಿ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಮಸೂದೆಗೆ ಅನುಮೋದನೆ ನೀಡಿತ್ತು.
ಅದರ ಪ್ರಕಾರ:
| ಉದ್ಯೋಗದ ವರ್ಗ | ಪ್ರಸ್ತಾಪಿತ ಮೀಸಲಾತಿ |
|---|---|
| ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಹುದ್ದೆಗಳು | 50% |
| ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕವಲ್ಲದ ಹುದ್ದೆಗಳು | 75% |
| ಗ್ರೂಪ್ C ಮತ್ತು D ಹುದ್ದೆಗಳು | 100% ಎಂದು ಘೋಷಣೆ |
ಮಸೂದೆಯ ಆರಂಭಿಕ ಕರಡಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲು ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿರಬೇಕು, ಕನಿಷ್ಠ 15 ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಓದಲು, ಬರೆಯಲು ಹಾಗೂ ಮಾತನಾಡಲು ತಿಳಿದಿರಬೇಕು ಎಂಬ ಷರತ್ತುಗಳಿದ್ದವು.
ಆದರೆ ಕೈಗಾರಿಕಾ ವಲಯದಿಂದ ತೀವ್ರ ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಐಟಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೌಶಲ್ಯಾಧಾರಿತ ನೇಮಕಾತಿಗೆ ಇಂತಹ ಕಡ್ಡಾಯ ಮೀಸಲಾತಿ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು. ನಾಸ್ಕಾಮ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಉದ್ಯಮ ವಲಯದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಈ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಯಿಂದ ಕರ್ನಾಟಕದ ಹೂಡಿಕೆ ವಾತಾವರಣದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು ಎಂದು ಆಕ್ಷೇಪಿಸಿದ್ದರು.
ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರ ಮಸೂದೆಯನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯಿತು. ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಸಂಪುಟದ ಅನುಮೋದನೆ ದೊರೆತಿದ್ದರೂ ಈ ಮಸೂದೆ ವಿಧಾನಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಮಂಡನೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಕಾಯ್ದೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಸ್ತಾಪಿತ ಮೀಸಲಾತಿಯೂ ಜಾರಿಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.
2026ರ ಹೊಸ ಕರಡು ಏನು ಹೇಳುತ್ತದೆ?
ಈ ವಿಚಾರ ಮತ್ತೆ ಚರ್ಚೆಗೆ ಬಂದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಂದು ಕಾರಣವಿದೆ. ಮೇ 20, 2026ರ ದಿನಾಂಕ ಹೊಂದಿರುವ ಪರಿಷ್ಕೃತ ಕರಡಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ದಿ ನ್ಯೂ ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸ್‌ಪ್ರೆಸ್ ವರದಿ ಮಾಡಿದೆ.
- ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಹುದ್ದೆಗಳಿಗೆ ಶೇ.50 ಮೀಸಲಾತಿ ಮುಂದುವರಿಕೆ.
- ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕವಲ್ಲದ ಹುದ್ದೆಗಳಿಗೆ ಶೇ.70 ಮೀಸಲಾತಿ.
- ಸ್ಥಳೀಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ವಾಸದ ಅವಧಿಯನ್ನು 15 ವರ್ಷದಿಂದ 10 ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಇಳಿಸುವ ಪ್ರಸ್ತಾಪ.
- ಕನ್ನಡ ಭಾಷಾ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸ್ಪಷ್ಟ ಕಡ್ಡಾಯ ಷರತ್ತನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ಪ್ರಸ್ತಾಪ.
- ಅರ್ಹ ಸ್ಥಳೀಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಸಿಗದಿದ್ದಾಗ ಮೀಸಲಾತಿಯಲ್ಲಿ ವಿನಾಯಿತಿ ಪಡೆಯುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ಪ್ರಸ್ತಾಪ.
ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಅಗತ್ಯ; ಈ ಮೇ 2026ರ ದಾಖಲೆಯೂ ಸರ್ಕಾರದ ಪರಿಗಣನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಕರಡು ಮಾತ್ರ. ಅದನ್ನು ಜಾರಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕಾನೂನು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗದು. ಹೀಗಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸರಳವಾಗಿದೆ; ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ರಾಜಕೀಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ಇದೆಯೇ? ಅಥವಾ ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ವಿವಾದ ಉಂಟಾದಾಗ ಭರವಸೆ ನೀಡಿ, ನಂತರ ಉದ್ಯಮ ವಲಯದ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಮಣಿಯುತ್ತದೆಯೇ?
ಕಾನೂನು ಏನು ಹೇಳುತ್ತದೆ? ಕನ್ನಡಿಗರ ಬೇಡಿಕೆಗೆ ಸಂವಿಧಾನ ಅಡ್ಡಿಯೇ?
ಉದ್ಯೋಗ ಮೀಸಲಾತಿಯ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಲಾಗದು. ಸಂವಿಧಾನದ 16ನೇ ವಿಧಿಯು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸಮಾನ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಖಾತರಿಪಡಿಸುತ್ತದೆ. 16(2)ನೇ ವಿಧಿಯು ಜನ್ಮಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ವಾಸಸ್ಥಳದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತಾರತಮ್ಯ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ. ರಾಜ್ಯದ ನಿವಾಸದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಕೆಲವು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹುದ್ದೆಗಳಿಗೆ ಷರತ್ತು ವಿಧಿಸುವ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ 16(3)ನೇ ವಿಧಿಯೂ ಇದೆ.
ಆದರೆ ಖಾಸಗಿ ಕಂಪನಿಗಳ ಉದ್ಯೋಗ ನೇಮಕಾತಿ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗ ಒಂದೇ ಕಾನೂನು ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಖಾಸಗಿ ವಲಯದ ಮೇಲೆ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ವಿಧಿಸುವ ಕಡ್ಡಾಯ ಮೀಸಲಾತಿಯು ಉದ್ಯಮದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಕಾನೂನಿನ ಅಧಿಕಾರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತದೆ.
ಹರಿಯಾಣ ಸರ್ಕಾರ ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿದ್ದ ಖಾಸಗಿ ಉದ್ಯೋಗ ಮೀಸಲಾತಿ ಕಾನೂನನ್ನು 2023ರಲ್ಲಿ ಪಂಜಾಬ್ ಮತ್ತು ಹರಿಯಾಣ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿತ್ತು. ಕರ್ನಾಟಕದ ಸರ್ಕಾರವೂ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಕಾನೂನು ತರುವುದಾದರೆ ಅದರ ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ನೆಲೆ ಮತ್ತು ಕಾನೂನುಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇದರಿಂದ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳೂ ಅಸಂವಿಧಾನಿಕ ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ.
ಸ್ಥಳೀಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಕೌಶಲ್ಯ ತರಬೇತಿ, ಇಂಟರ್ನ್‌ಶಿಪ್, ಕ್ಯಾಂಪಸ್ ನೇಮಕಾತಿ, ಉದ್ಯೋಗ ಮೇಳ, ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೌಶಲ್ಯ ಒಪ್ಪಂದ ಮತ್ತು ಪಾರದರ್ಶಕ ನೇಮಕಾತಿ ನೀತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಲು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಹಲವು ಮಾರ್ಗಗಳಿವೆ. ಕಾನೂನಿನ ಮಿತಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದೂ ಮುಖ್ಯ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರ ಉದ್ಯೋಗದ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವುದೂ ಸರಿಯಲ್ಲ.
ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ಅಂಕಿಅಂಶಗಳೇ ಉತ್ತರಿಸಲಿ!
ಈ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಹೇಳಿಕೆಗಳಲ್ಲ; ಅಧಿಕೃತ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಪ್ರಮುಖ ಐಟಿ ಕಂಪನಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ಅವರಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವರು ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ? ಕಳೆದ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನೇಮಕಗೊಂಡ ಕನ್ನಡಿಗರ ಸಂಖ್ಯೆ ಎಷ್ಟು? ಯಾವ ಹುದ್ದೆಗಳಿಗೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ? ಸ್ಥಳೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳಿಂದ ಎಷ್ಟು ಮಂದಿಯನ್ನು ನೇಮಕ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ?
ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ದೊರೆತರೆ ಚರ್ಚೆ ವಾಸ್ತವದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ನೀಡಬೇಕಾದವರು ರಾಜ್ಯದ ಐಟಿ- ಬಿಟಿ ಸಚಿವರು.
ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ ವರದಿಗಳು ಕನ್ನಡಿಗರ ಉದ್ಯೋಗ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಆತಂಕ ಮತ್ತು ಆರೋಪಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ ಇಡೀ ಐಟಿ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರ ಪಾಲು ಇಷ್ಟೇ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಸಮಗ್ರ, ಪರಿಶೀಲಿತ ಅಧಿಕೃತ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಲ್ಲ.
ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆಯ ಆಗ್ರಹ ಅಭಿಯಾನದಲ್ಲಿ ಕೇಳಲಾಗಿರುವ ನೇಮಕಾತಿ ವಿವರಗಳು ಮಹತ್ವ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ. ಸಂಘಟನೆ ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರವೂ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತಾರತಮ್ಯ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಬೇಕು. ನಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದಾದರೆ ಅದನ್ನೂ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ಮೂಲಕ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಬೇಕು.
ಕಂಪನಿಗಳಿಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಇದೆ
ಒಂದು ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪನಿಗಳು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಬೆಂಗಳೂರು ಕೇವಲ ಕಡಿಮೆ ವೆಚ್ಚದ ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಸಿಗುವ ನಗರವಲ್ಲ. ಈ ನಗರದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಹಿಂದೆ ಕನ್ನಡಿಗರ ಶ್ರಮ, ರಾಜ್ಯದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹೂಡಿಕೆ, ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಸಮಾಜದ ಕೊಡುಗೆ ಇದೆ.
ಕಂಪನಿಗಳು ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವಾಗ ಸ್ಥಳೀಯ ಯುವಜನರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗದ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸುವುದನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ ನೋಡಬೇಕು. ಆದರೆ ಇದರರ್ಥ ಕೌಶಲ್ಯವಿಲ್ಲದ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳನ್ನು ನೇಮಕ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಭೆ ಮತ್ತು ಅರ್ಹತೆ ನೇಮಕಾತಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಮಾನದಂಡಗಳಾಗಿಯೇ ಇರಬೇಕು.
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸ್ಥಳೀಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಕೌಶಲ್ಯ ತರಬೇತಿ ನೀಡಲು ಕಂಪನಿಗಳು ಮುಂದಾಗಬೇಕು. ಕನ್ನಡಿಗರ ಅರ್ಜಿಗಳನ್ನು ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ನೇಮಕಾತಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಷೆ ಅಥವಾ ಜನ್ಮಸ್ಥಳದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ತಾರತಮ್ಯ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರದಾಯಿತ್ವ ಇರಬೇಕು. ಇದು ಕಂಪನಿಗಳ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಬೇಡಿಕೆಯಲ್ಲ. ಅವರು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಸಮಾಜದ ಬಗ್ಗೆ ಹೊಂದಿರಬೇಕಾದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ನೆನಪಿಸುವಿಕೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಗೂ ಒಂದು ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಇದೆ. ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಬೇಕೆಂಬ ಬೇಡಿಕೆ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತವಾಗಿರಬಹುದು. ಕಂಪನಿಗಳ ನೇಮಕಾತಿ ನೀತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದೂ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಹಕ್ಕು. ಮಾಹಿತಿ ಕೇಳುವುದು, ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸುವುದು, ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹೇರುವುದು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಮಾರ್ಗಗಳು. ಆದರೆ ಬೆದರಿಕೆ, ಕಚೇರಿಗಳಲ್ಲಿ ಗದ್ದಲ, ಉದ್ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಕಿರುಕುಳ ಅಥವಾ ಬಲವಂತದ ಕ್ರಮಗಳು ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನವೆಂಬರ್ 5ರಂದು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಡಿಕೆ ಶಿವಕುಮಾರ ನೀಡಿದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ಈ ಅಂಶವನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು.
ಸರ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕಾದ್ದೇನು?
ಸರ್ಕಾರ ಕೇವಲ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಮನವಿ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಗೆಹರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಕಾನೂನಿನ ಬಲದಿಂದ ಮೀಸಲಾತಿ ಹೇರಲು ಮುಂದಾಗುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಅದರ ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.
ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ತಕ್ಷಣ ಕೈಗೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಕ್ರಮಗಳು:
1. ಉದ್ಯೋಗದ ಅಧಿಕೃತ ಶ್ವೇತಪತ್ರ: ಐಟಿ, ಬಿಟಿ, ಉತ್ಪಾದನಾ ವಲಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಮುಖ ಉದ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಪರಿಶೀಲಿತ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕು.
2. ಪಾರದರ್ಶಕ ನೇಮಕಾತಿ: ಸರ್ಕಾರದ ಸಹಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಕಂಪನಿಗಳು ಸ್ಥಳೀಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ನೇಮಕಾತಿ, ಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ತರಬೇತಿಯ ವಾರ್ಷಿಕ ವಿವರಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ರೂಪಿಸಬೇಕು.
3. ಕಾಲಮಿತಿಯ ಕೌಶಲ್ಯಾಭಿವೃದ್ಧಿ: ಉದ್ಯಮಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಕಾಲೇಜುಗಳು ಮತ್ತು ತರಬೇತಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು.
4. ತಾರತಮ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಮ: ಕನ್ನಡಿಗರು ಅಥವಾ ಇತರ ಸ್ಥಳೀಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಅರ್ಹತೆ ಇದ್ದರೂ ತಾರತಮ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದರೆ ದೂರು ನೀಡಲು ಸ್ವತಂತ್ರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು.
5. ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಉದ್ಯೋಗ ನೀತಿ: ಖಾಸಗಿ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯರಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವ ನೀತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವಾಗ ಸಂವಿಧಾನ, ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳ ತೀರ್ಪು ಮತ್ತು ಉದ್ಯಮದ ವಾಸ್ತವಿಕ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು.
ಇದರಿಂದ ಕನ್ನಡಿಗರ ಉದ್ಯೋಗದ ಬೇಡಿಕೆಗೆ ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ಭರವಸೆಯಲ್ಲ, ಕಾರ್ಯರೂಪದ ಪರಿಹಾರ ದೊರೆಯಬಹುದು.
Murali Maluru
Peepal Media · ರಾಜ್ಯ ವಿಭಾಗ
Murali MV is a reporter cum presenter at Peepal Media, covering sports and political affairs. An avid reader with a keen interest in current affairs, he brings curiosity, insight and a passion for storytelling to his journalism. His reporting focuses on exploring key developments and issues shaping the worlds of sports and politics.
