“..ದೇಶದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಕಚೇರಿಯು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಣವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವಾಗ “ಸರಕಾರದಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿತ”ವಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವಾಗ ಕಾಲದಲ್ಲಿ “ಖಾಸಗಿ ಟ್ರಸ್ಟ್” ಆಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುವ ಬಹು-ಶತಕೋಟಿ ರೂ.ಗಳ ಗೋಸುಂಬೆ ನಿಧಿಯನ್ನು ರಚಿಸಬಹುದಾದರೆ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನೇ ಪುನಃ ಬರೆಯಬೇಕು..” ನಿಖಿಲ್ ಕೋಲ್ಪೆಯವರ ಬರಹದಲ್ಲಿ
ಕಳೆದ ಎರಡು ಕಂತುಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ, ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಸ್ವರೂಪ, ಮತ್ತು ಅದು ಒಂದು ರಕ್ತಹೀರುವ ಮಾಫಿಯಾ ಆಗಿ ಬೆಳೆದಿರುವ ಬಗೆಯನ್ನು ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ನೋಡಿದ್ದೆವು. ಆದರೆ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ನೇತೃತ್ವದ ಬಿಜೆಪಿ ಸರಕಾರವು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನೇ ಸಾಂಸ್ಥೀಕರಣ ಮಾಡಿದೆ. ಈಗ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿಯೇ ಆಳುವ ಪಕ್ಷವು ಕಾನೂನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಗಿನಡಿಯಲ್ಲಿ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ನಡೆಸಬಹುದು. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ನಾಗರಿಕರು ಅದರ ಲೆಕ್ಕವನ್ನೇ ಕೇಳುವಂತಿಲ್ಲ! “ಪಿಎಂ ಕೇರ್ಸ್” ಮತ್ತು “ಚುನಾವಣಾ ಬಾಂಡ್”ಗಳು ಬಿಜೆಪಿಯ ಸಂಘಟಿತ ಹಣ ವಸೂಲಿ ಯಂತ್ರಗಳು ಎಂಬ ಬಲವಾದ ವ್ಯಾಪಕ ಆರೋಪಗಳಿವೆ. ಈ ಬಾರಿ ಕೇವಲ “ಪಿಎಂ ಕೇರ್ಸ್” ಜಾತಕವನ್ನು ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ನೋಡೋಣ.
ಮಾರ್ಚ್ 2020ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿ ನಾಗರಿಕ ಸಹಾಯ ಮತ್ತು ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಪರಿಹಾರ ನಿಧಿ (PM CARES) ಎಂಬ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಕೋವಿಡ್-19 ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಇದು ಒಂದು ವಿಶೇಷವಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಚುರುಕು ಆಡಳಿತದ ಮೋದಿಯ ಮಾಸ್ಟರ್ಸ್ಟ್ರೋಕ್ ಎಂದು ಭಟ್ಟಂಗಿಗಳು ಜಾಗಟೆ ಬಡಿದರು. ಆದರೆ, ಆರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಕೇರ್ಲೆಸ್ ಪ್ರಧಾನಿಯ “ಪಿಎಂ ಕೇರ್ಸ್” ಎಂಬ ಆಕರ್ಷಕ ಹೆಸರಿನ ನಿಧಿ- ಇಂದು ತೀರಾ ಕಳವಳಕಾರಿ ವಿದ್ಯಮಾನದ ಒಂದು ಸ್ಮಾರಕದಂತೆ ನಿಂತಿದೆ. ಈ ವಿದ್ಯಮಾನ ಎಂದರೆ: ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗೆಯೇ ಅಪಾರದರ್ಶಕತೆಯ ಪ್ರತಿಷ್ಟಾಪನೆ! ಭ್ರಷ್ಟಚಾರದ ಸಾಂಸ್ಥೀಕರಣ.
ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ವೈಯಕ್ತಿಕ ದುರಾಸೆ ಅಥವಾ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಸೋರಿಕೆಯ ಮಸೂರದ ಮೂಲಕ ನೋಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ನಾವು ಕಳೆದ ಕಂತುಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದೆವು. ಆದರೆ, ಈ ಪಿಎಂ ಕೇರ್ಸ್” ಎಂಬುದು “ಅಧಿಕೃತ”ವಾಗಿಯೇ “ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ”ದ ಕಡೆಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪಲ್ಲಟವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ಥಾಪಿತ ತಪಾಸಣೆಗಳು, ಸಮತೋಲನಗಳು ಮತ್ತು ಪಾರದರ್ಶಕತೆಯ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಬೈಪಾಸ್ ಮಾಡಲು ಪ್ರಭುತ್ವವು ತನ್ನ ಅಧಿಕೃತ ಯಂತ್ರ ಮತ್ತು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಕಚೇರಿಯ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಬಳಸಿದಾಗ ಇದು ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಇದು ಸರಕಾರದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಖಾಸಗಿಯಾದ ಅಥವಾ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಲ್ಲದ ಸಮಾನಾಂತರ ಹಣಕಾಸು ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ.
ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯ ಮರೀಚಿಕೆ
ವಿವಾದದ ತಿರುಳು ಈ ನಿಧಿಯ “ಮಾಯಾಜಾಲ” ಮಾದರಿಯ ಕಾನೂನು ಸ್ಥಾನಮಾನದಲ್ಲಿದೆ. ಒಂದು ಕಡೆಯಲ್ಲಿ, ಇದು ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಯ ಹೆಸರನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಲಾಂಛನವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಅಧಿಕೃತ ಸರಕಾರಿ ಯಂತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರ ಪದನಿಮಿತ್ತ ಟ್ರಸ್ಟಿಗಳು ಕೂಡಾ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸರಕಾರದ ರಕ್ಷಣಾ, ಗೃಹ ಮತ್ತು ಹಣಕಾಸು ಮಂತ್ರಿಗಳು. ಇದು ಸರಕಾರದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಎಂದೇ ಬಿಂಬಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆಯಲ್ಲಿ, ಸರಕಾರವು ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ – ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದೆಹಲಿ ಹೈಕೋರ್ಟ್ನ ಇತ್ತೀಚಿನ 2026ರ ವಿಚಾರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಪದೇ ಪದೇ ಸರಕಾರ ವಾದಿಸಿದ್ದು ಏನೆಂದರೆ- ಪಿಎ ಕೇರ್ಸ್ ಒಂದು ಖಾಸಗಿ ಟ್ರಸ್ಟ್; ಆದುದರಿಂದ ಮಾಹಿತಿ ಹಕ್ಕು (ಆರ್ಟಿಐ) ಕಾಯ್ದೆ, 2005ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ “ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ”ವಲ್ಲ ಎಂದು! ಅಂದರೆ, ತೋರಿಕೆಗೆ “ಸರಕಾರಿ”, ಲೆಕ್ಕ ಕೊಡಬೇಕಾದಾಗ “ಖಾಸಗಿ”ಯಾಗುವ ಈ ಗೋಸುಂಬೆ ಟ್ರಸ್ಟನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು ಪ್ರಧಾನಿ, ರಕ್ಷಣಾ, ಗೃಹ ಮತ್ತು ಹಣಕಾಸು ಮಂತ್ರಿಗಳಲ್ಲ! ಬದಲಾಗಿ, ಬಿಜೆಪಿಯ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ, ರಾಜನಾಥ್ ಸಿಂಗ್, ಅಮಿತ್ ಶಾ ಮತ್ತು ನಿರ್ಮಲಾ ಸೀತಾರಾಮನ್ ಎಂಬ ನೋಂದಣಿಯಾಗದ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ಸಿನ ಖಾಸಗಿ ಅಡಿಯಾಳುಗಳು! ಇದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಬಹಿರಂಗ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಂಚನೆ ಬೇರೇನಿದೆ?
ಈ ಕಾನೂನು ಚಮತ್ಕಾರದ ಆಟವು ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಇರಬೇಕಾದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ಹೊರೆಯಿಲ್ಲದೆಯೇ ಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಧಿಕಾರದ ಪ್ರಯೋಜನಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಭಾರತದ ಏಕೀಕೃತ ನಿಧಿಯಿಂದ ಬಜೆಟ್ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ, ಸರಕಾರವು ಕಂಟ್ರೋಲರ್ ಮತ್ತು ಆಡಿಟರ್ ಜನರಲ್ (ಸಿಎಜಿ) ಲೆಕ್ಕಪರಿಶೋಧನೆಯಿಂದ ಈ ನಿಧಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದೆ. ಇದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕರು ಸರಕಾರಿ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು (ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಂಡು) ಖಾಸಗಿಯಾಗಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಬಹುದಾದ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಪೂರ್ವನಿದರ್ಶನವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳದೆ, ಜನರ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸಿಗದೆ, ಅಗೋಚರವಾಗಿ ಮನಬಂದಂತೆ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಬಹುದು! ಯಾರೂ ಕೇಳುವಂತಿಲ್ಲ! ಇದು ಮೋದಿ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ.
ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಸಂಘರ್ಷ
ಈ ”ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಸಾಂಸ್ಥೀಕರಣ”ವು- “ಪಿಎಂ ಕೇರ್ಸ್” ಹೇಗೆ ಹಣವನ್ನು ಗಳಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ನೀಡುವ ಕೊಡುಗೆಗಳು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಎಂದು ಸರಕಾರ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ವಾಸ್ತವವು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾದ ಬಲವಂತದ ವಸೂಲಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಪಿಎಸ್ಯು ಕೊಡುಗೆಗಳು: ನಿಧಿಯ ಶತಕೋಟಿಗ ರೂ.ಗಳ ದೇಣಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಗಾಧ ಶೇಕಡಾವಾರು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದ ಉದ್ಯಮಗಳಿಂದ (ಪಿಎಸ್ಯುಗಳು) ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ದಾಖಲೆಗಳು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಇವು ಭಾರತೀಯ ತೆರಿಗೆದಾರರ ಹಣಕಾಸು ಹೊಂದಿರುವ ಘಟಕಗಳಾಗಿವೆ. ಆದರೆ, “ಪಿಎಂ ಕೇರ್ಸ್”ಗೆ ತೆರಿಗೆದಾರರ “ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ” ದೇಣಿಗೆಗಳು ಬೇಕು! ಆದರೆ, ತೆರಿಗೆದಾರರು ಲೆಕ್ಕ ಕೇಳುವಂತಿಲ್ಲ! ಸರಕಾರ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ವಾದಿಸಿರುವಂತೆ “ಪಿಎಂ ಕೇರ್ಸ್” ಒಂದು ಖಾಸಗಿ ಟ್ರಸ್ಟ್ ಎಂದಾದರೆ, ಅಧಿಕೃತ ಎಂಬಂತೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ತೆರಿಗೆ ಹಣ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಯಾಕೆ? ಈ ಖಾಸಗಿ ಟ್ರಸ್ಟ್ಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಉದ್ದಿಮೆಗಳು ಯಾಕೆ ದೇಣಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು? “ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ” ದೇಣಿಗೆ ನೀಡುವ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವವರು ಇದೇ ಭ್ರಷ್ಟ ಸರಕಾರದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕರಾದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಲ್ಲವೆ!?
ಕಾರ್ಪೋರೇಟ್ ಜವಾಬ್ದಾರಿ: “ಪಿಎಂ ಕೇರ್ಸ್” ದೇಣಿಗೆಗಳಿಗೆ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿ (ಸಿಎಸ್ಆರ್) ಎಂಬ ಅರ್ಹತೆ ನೀಡಲು ಕಂಪನಿಗಳ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ, ಸರಕಾರವು ಖಾಸಗಿ ವಲಯದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ಸರಕಾರದ ಅಧಿಕೃತ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ಶಾಖೆಯಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ, ಹೊರಗಿನಿಂದ (ಬಿಜೆಪಿಯಿಂದ ಎಂದು ಓದಿಕೊಳ್ಳಿ) ನಿಯಂತ್ರಿಸಲ್ಪಡುವ ನಿಧಿಯ ಕಡೆಗೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ತಿರುಗಿಸಿತು. ಅಲ್ಲದೇ ಹಲವು ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ಗಳು ನೇರವಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಜನೋಪಯೋಗಿ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಬಿಜೆಪಿಯ ಜನರು ನಿರ್ವಹಿಸಿ, ದೋಚುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ರೂಪಿಸಲಾಯಿತು.
ಕೊಡು-ಕೊಳ್ಳುವ ಅಪಾಯಗಳು: ನಿಧಿಯು ಅಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿದ್ದಾಗ, ದೇಣಿಗೆ ಮತ್ತು “ಸೇವಾ ಕಾಣಿಕೆ” ಅಥವಾ ಲಂಚದ ನಡುವಿನ ರೇಖೆಯು ಮಸುಕಾಗುತ್ತದೆ. ದಾನಿಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಅಥವಾ ದೇಣಿಗೆ ವಿವರ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ಲಭ್ಯವಾಗದೇ ಇರುವಾಗ- ಬೃಹತ್ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ ವಿನಾಯಿತಿ, ಸರಕಾರದ ಉಪಕಾರಕ್ಕೆ ಬದಲಿಯಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆಯೇ, ಅವು ಕಾನೂನಿನಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಲಾಭ ಪಡೆಯಲು, ತೆರಿಗೆ ವಂಚನೆ ಮಾಡಲು, ಸರಕಾರಿ ಕಾವಲುನಾಯಿಗಳ ದಾಳಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ದೇಣಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಿವೆಯೇ ಎಂದು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಯಾವುದೇ ದಾರಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೇ, ಈ ಹಣವನ್ನು ಹೇಗೆ ಖರ್ಚು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅದು ಬಿಜೆಪಿಯವರ ಖಾಸಗಿ ಬೊಕ್ಕಸ ಸೇರುತ್ತದೆಯೇ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಕೂಡಾ ಯಾವುದೇ ದಾರಿಗಳಿಲ್ಲ! ಇದರಿಂದಲೇ ಇದು ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷವೊಂದು ಸರಕಾರದ ಕೃಪಾಪೋಷಣೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ದೇಶದ ಹಗಲು ದರೋಡೆ ಎಂದು ಊಹಿಸಬಹುದು.
ಪ್ರಧಾನಿ ಪರಿಹಾರ ನಿಧಿಯ ಬೈಪಾಸ್!
ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪರಿಹಾರ ನಿಧಿ (PMNRF) ಈಗಾಗಲೇ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಹೊಸ ನಿಧಿಯನ್ನು ಯಾಕೆ ರಚಿಸಲಾಯಿತು ಎಂದು ಯಾರಾದರೂ ಕೇಳಬಹುದು. 1948ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದ ಪ್ರಧಾನಿ ಪರಿಹಾರ ನಿಧಿ ದಶಕಗಳ ಕಾಲದ ಒಂದು ಸ್ಥಾಪಿತ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ಪ್ರಧಾನಿ ಪರಿಹಾರ ನಿಧಿಯೂ ಕೂಡಾ ಒಂದು ಟ್ರಸ್ಟ್ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕ ಮತ್ತು ಉದ್ಯಮದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳನ್ನು ಅದರ ಮಂಡಳಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿತ್ತು; ಒಂದೇ ಆಳುವ ಪಕ್ಷದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹಿಡಿತ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕನಿಷ್ಟ ದ್ವಿಪಕ್ಷೀಯ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯ ಒಂದು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇತ್ತು. “ಪಿಎಂ ಕೇರ್ಸ್” ಈ ಬಾಹ್ಯ ವೀಕ್ಷಕರನ್ನು ತೊಲಗಿಸಿ, ಆಳುವ ಪಕ್ಷದ “ಆಳು”ಗಳಾದ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿ ಮತ್ತು ಮೂವರು ಆಯ್ದ ಕ್ಯಾಬಿನೆಟ್ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳ ಮುಚ್ಚಿದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿತು. ಈ ಕ್ರಮವು ದಕ್ಷತೆಯ ಮಾಸ್ಟರ್ ಸ್ಟ್ರೋಕ್ ಅಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಲೆಕ್ಕವೇ ಕೊಡದೇ ಹಗಲು ದರೋಡೆಯ ಮಾಸ್ಟರ್ ಸ್ಟ್ರೋಕ್ ಎಂಬ ಆರೋಪಕ್ಕೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಕಾರಣಗಳಿವೆ. ಮೇಲಾಗಿ ಪ್ರಧಾನಿ ಪರಿಹಾರ ನಿಧಿಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಉದ್ದಿಮೆಗಳ ದೇಣಿಗೆ ಪಡೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಗುರಾಣಿ ಮತ್ತು ಗೌಪ್ಯತೆಯ ವಿರೋಧಾಭಾಸ
2026ರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ದಿಲ್ಲಿ ಹೈಕೋರ್ಟ್ “ಪಿಎಂ ಕೇರ್ಸ್” ಸರಕಾರದಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ, “ಗೌಪ್ಯತೆಯ ಹಕ್ಕನ್ನು” ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿತು. ಈ ತರ್ಕವು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಪಾರದರ್ಶಕತೆಯ ತತ್ವವನ್ನು ಅದರ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ತಿರುಗಿನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ, ಗೌಪ್ಯತೆಯ ಹಕ್ಕು ಎಂಬುದು ಪ್ರಭುತ್ವದ ಎದುರು ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದೇ ಹೊರತು, ನಾಗರಿಕರ ಎದುರು ಪ್ರಭುತ್ವ-ನಿಯಂತ್ರಿತ ನಿಧಿಗೆ ಅಲ್ಲ!
ಒಂದು ನಿಧಿಯು ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಯ ಹುದ್ದೆ, ಮುಖ ಮತ್ತು ಭಾರತದ “ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಲಾಂಛನ”ವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಹಣವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದಾಗ, ಅದನ್ನು ಖಾಸಗಿ ಟ್ರಸ್ಟ್ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ “ಗೌಪ್ಯತೆಯ” ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳಲು ಅನುಮತಿ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ, ಕಾನೂನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು- ಈ ನಿಧಿಯನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಆಯ್ದ ಖರ್ಚುಗಳಿಗೆ ಬಳಸಬಹುದಾದ ಒಂದು ಅಪಾಯಕಾರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ- ಅಪಾಯಕಾರಿ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟಂತಾಗುತ್ತದೆ.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ “ಪಿಎಂ ಕೇರ್ಸ್” ಹಣವು ಕೋವಿಡ್ ದುರಂತದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಯಿತು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ- ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವೆಂಟಿಲೇಟರ್ಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ಸಂಗ್ರಹಣೆಯ ಕುರಿತಾದ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರವನ್ನೇ ನೀಡಲಾಗಿಲ್ಲ! ಇದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ “ಸಾರ್ವಜನಿಕ”ರನ್ನೇ ಮಾಯಮಾಡುವ ಪರಮ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಚೌಕೀದಾರನ ದುಷ್ಟಕೂಟದ ಕರಾಮತ್ತು.
ದೇಶದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಕಚೇರಿಯು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಣವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವಾಗ “ಸರಕಾರದಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿತ”ವಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವಾಗ ಕಾಲದಲ್ಲಿ “ಖಾಸಗಿ ಟ್ರಸ್ಟ್” ಆಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುವ ಬಹು-ಶತಕೋಟಿ ರೂ.ಗಳ ಗೋಸುಂಬೆ ನಿಧಿಯನ್ನು ರಚಿಸಬಹುದಾದರೆ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನೇ ಪುನಃ ಬರೆಯಬೇಕು. ಇದು ಈಗ ಕತ್ತಲೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಿರ್ಜನ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಲಂಚವಲ್ಲ; ಇದು ಮೊದಲಾಗಿ ಬೆಳಕೇ ತಲುಪದಂತೆ ರೂಪಿಸಲಾದ ಕತ್ತಲ ಗಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ದರೋಡೆ. ಭಾರತವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು ಎಂದಾದರೆ, ಅದು ಮೊದಲು ಇಂತಾ “ಜವಾಬ್ದಾರಿ” ಇಲ್ಲದ “ಕೇರ್ಸ್” ಸ್ಥಾಪಿಸುವ, ಅದು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಇರಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಕೆಡವಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
